86935

Οά τϊ
675.
α Έχοΐδ*ετ« άπαξ τής εβδομάδος.
Ι0ΥΝ10Υ 1874.
ΕΤ02 1Γ.
Τιμή της συνδρομάς Ιτησ(<«. 3Ρράγχ« 40 όλλανδ. 4 διεύθυνσιν τίΐς ______ __ €11ο α Τπβϊιβ) ΰν τβχοίρομιχών τιλών. · ^ Ιιά | χαΐ Π1ΝΑΧ ΤΟΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΙτΙΝ. Ιίςν καί άεροπορία. — Σύνοδος Ιχλαιοχαθολιχών. — «*.((. — Οί μόνιμοι στρατοί. —Έκ τών έλληνικών *Ιιλ»ταΐαι εΐδήσεις καί τηλεγραφ^ατα. ητίς έν τέλει ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΓΙΑ '). διαπράττοι* οί άπελπιζό- άν ή :ρών ' ος τό >υλήν
ρ ή^ £χχιποΰ
> χ γενόμεναι =όπεφαι, εί κ«ί
ικν ό'^θ
> ■ , λ ι ι -----Γ"*·» " Λ«Ι
ιν <ν π*«ν, υποοεικν^υσιν δμ^αθμιαίαν και ιν» *όο»ον. Μή λησμΑ*ήσωμ~> 8τι §«,, _α
|« μ^ατονταετηρις άπν τθ*>ώτου πειρά-
πάντες
μωρόν. Σ·
τηλεγραφ^ ά^ΜιτΙΤ-
γ ν εις τον
«Ομί«|ΐιβν σφαίραν τής { ^ Ι £
•Ρ ?°' ,οθυ, ότι ■«> έδέ ^ ?™
_ ^.«.Α,7>«ιυ ιστι
V
„ — * «' αγ070*»
και όαπανηρος ή έ*ντΟ£ ' ' ^β^
. . Επιτεθή ή
'- - - Η |«Υ'«η κ«ί παλβ1{,
Χ1ΙΟ Ιίίνι Γ.'..-1. ,
, -.ασσαν μέν
τγ)ί ^«χης οί Μακεδόνες
γερμανικοϋ πολέμου ξ>
Ι
»«Γίί^? 85.- ΖΓ%Τϊ££!Ρ^£^
υσιν
;σιν
!α
„ ΪΤν«υτ*ή -πυξίς. ^3 0
^ΐΗ!1^1±τ:^. λ^-ΐ ^Ρ^ώ'νης
τοι-
ϊ_«5-ίί »
■—'*■■■·' * !ΰ33* Ι ;Τ·^Χ~Π
ν.χ* --> ---,Ηκεσεν
ιακών
ίών
Ι" "° "χί™ς ή *
Χ. .αντασιωδεςΐ άί*^Τ*^" ! "Λ*^- ^οιπον , ' 1
« έτ/λμησεν ό *> Ά^Γ Ζ ^Γ^το « ^ρι'εργο υπεράνω τΓ εΖ '^' τών άπΡ°="™ν Βολόρ **7Ζύ? ' Τ ^ έχ^ν δέ
Ιούδέποτε τά Λτ« Λ^'Ρ ί> . ?ν «^Χρ«-ς ^ιενηργήθ/ ^τ^ ^«««ς της χάνδγ]ν. ΤΑ ον ^' "*^' ^ Κ«;Υ«Ρην χαί Υαρ.
τΑ ^αντι- ^,^ ·|3δ"^ν Λι^ ν διαστήματι 18 λεΐτών άνΚλΑ^^η ^ τΐνάς "^ιτισμοϋ, διότΓ ί/ΤΞτΞΓατωά,πολαύει Ι«τρίβ«
ν_____«Λ.έαενεν ν.._Λ-λ1αίϊ>«'θαλαΐχω Οί πεοι —Αν ^γ_____/_.. , ντΊΛΑασσοντο 50 λέζεΐί. νΛ,1Λί......^ ^' *ε' κατασκιους λόφου,:. ^^«Λ,,,
τάτας έρήμους καί έξαφανίζεται είς άγριον δέλτα έλών καΐ
θάμνων, την λεγομένην Ώξιανήν λίμνην. Καίτοι δέ έν μέρει
πλεύσιμος ών υπέδειξε την οδόν, δι* ής οί τοϋ Τσάρου λε-
γεώνες προήλασαν είς το ρωσσιχόν Τουρχεστάν · αί δχθαι
τού σήμερον καλύπτονται ύπ6 φρουρίων ρωσσιχών · φέ¬
ρουσιν είς τά παλαιά κέντρα τοϋ άσιατικοϋ έμπορίου Τα-
σκένδ καί Κογένδ χαί έζομαλίζουσι την πορείαν των είσε-
λαυνόντων είς τά ένδότερα της 'Ασίας πορθητών. Ό έτερος
ποταμος Τί2ξος ήτοι· 'Αμού Δαρίας, πηγάζων άπο τού Ίν-
δουχος, διαρρέει τά βόρεια τοϋ 'Αργανιστάν σύνορα ΰάλχ
Ο χατε'νων τούε δύ0 «^λΓ*, Ιίς τ? ίνδιχα ^νο,α.
ιν νίυν
πο·α-
'θθαλάμω
κηψ Με-
^ήρη άθυ-
ν' (ήί»ώ-
ις ϋδα^ς ή86ναν νά,ν^ ^σχετό μοί
ι,ον επί τά; άκτ·ς ^ΙχςΙ,,^ς τον
ί > αρι* "δεν άνδρα
ί-γνωαεως· « «όετε Λ
ΪΛωάταβΥ άπώλ.
εσε
, (—^.ν,ν ιαομπεΛΐε καί τινος πό!
ιαστήματι 18 λεπτών άντηλλάσσοντο 50 λέξεις. κοιλάδας καί πλείστα
Οί περί την άεροπορίαν άσχοληθέντες διατρ/φουσιν
άπαντες άνεζαιρέτως αδιάσειστον πεποίθησιν ότι είς —■'---
έπκρυλάσσεται στάδιον ρΛλμ-—»......! **
ήσεως
«Ό
Γ '4ηγε«» χατόπι>ο Μ^ >}Το 6 „ „
νν»ί ή ε9ε6ρι»« β«Χ«ν ^«γας
Ίντύνκ είς τιν *<υρ**γίν^ >ι-
άνω Ίαξάρτου, γε'μει
τίνα έρείπια πόλεων,
νά θεραπεύσ/) την
-—,««„ κα, ν, «ν ; ..^^"«ηί μεγαλοπρε-
Το-κε.τάν, '[έ;ε ^ ^^ το πρώηί σινιίον
^διαδας, άττοκλείεται δΓ «2 ? ^^ κα1 πλ«°^«ς
- ■ " Λ7Γ0 τε τ*~ ^ωσσικών κατακτή-
1001
^ν1Ι
τψ μαγ/ητισμψ,
είς το ΐ^τ
«,αταΐί
ρμ
Παρισίοις
ίοκίμασε το ύποβη^ν "χεδιο
άζγ) 10 άνίρβς,Λί 18,000 χυ
1>ίων, οργάνων, ^'βων, τροφών κ.λ
ν πρός δν ο»αμρ χρηματων καί
σαν 250>ν κατεττράφισαν έ'ως τής σήμερον
ιοτέοι» τίις ενκολΐΛς θά ηδύνατο νά 6περ-
130 5?4κ»' άνβ^ϋπων έ'ρημα πεδία σχά-
ίΟτΓον δέ ήδυ θέαμα τα άεροπο-
^1 ,κα' κατοπτεύειν προαιω-
^τράπτοντας πρό των ήλια-
λα μυστήρια καί θαύματα τού
θά έκί'ρδαινεν ή έπιστήμη
μό ά λά ώ
άνήρ ανεφώνησε «τά τε'κνα
^ΠχΓπ
έκεϊνο, περί οί είπεν ό
των ποταμών θά
Πανταχοΰ ό πλοΰτος τήΤ^^! «^ $
ί;αντλητος· έρημί«ν ίμως καί καταστή
:ξένησιν ή νυν πρό τοϋ ρώσσικου σταυροϋ
σεληνος.
Ό «λευκος Τσάροςπ δεσττόζει δλης τήίμέ
*™ των Κιρκασίων πεδίων εως μέσου τοθ "ί2ξ«
των όρίων τοϋ Κασγάο ϊως τής Κασ^ς. Οί κάτοικ.—;
μεσης^ 'Ασίας έχουσι δΰο τΰπους ^κεκριμενους, τοϋ '^ν
οηλονότι καί τοΰ Τουράν. Οί μέν Ίρανΐται, κλάδος
μεγάλης ίνδογερμανικής ξρκλής, τής έξημερωσάσης
Εύρώ7ϊην καί τό Ίνδοσ^ν, ώρμήθησαν άπο τοϋ
αττάν καί τών οροπε&ων τή; Περσίδος είς την--"
δοτέροις Σαμαρκ'ίνδην καί Βοχάραν ύπερβ·ντες
άίκρας τοϋ Βολάρ καί τοϋ Παμίρ, ΙξηκΙό'Φ™
ά>£· —
, . τοϋ Βολίρ καί τοϋ Παμίρ,
Κασγάρ καί είς την 'Γαρκάνδην.
την γεωργίαν έπαινοϋνται ώς
ώς δειλοί άμα καί δόλιοι χ
δουλοφροσύνης
οί
τας
£ τό
περί
* αςικ ηρ·Ος ,
Τουρανίτίς
οί
ρν ή έπιστήμη
ού μόνον τάς πολικάς χώρας,
τεωριζομε'νη δ^ το0 ^ροζ^
των στομίων αυτών!
ιν μέλλει νά έπενέγκγ) ή άε-
" χαι την συνήθη μετάκόμισιν
καί _ ν ύστέρων έξηλέγχθη άσκοπος
τών Έλ>ί
ανικών Ψ^} 674 καί τέλος.
ποδηματ
ών καί υδάτων
εύει ώς
προοό
ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΕΝ ΑΣΙΑι.
Απο τριακονταήδη έτών αί μέν είς τά ίνδιλά σύνορα
Όϊ των Άγγλων καί τών Ρώσσων έπέχεαν ? !
φώς είς την γεωγραφίαν τί)ς τέως απροσίτου μέσης Ί
χά δέ τού Νικολάου β·ν/^ι/ν — «ν··. ;..;ο»"ί... —ί-»*-
τοΰ
προσοχήν καί
„■ τρομον περί τ«15
ί 4· δ
' τοϊ« π*λαιοϊς χρόνοις κατέπλευσαν
χ πεδια της Πολωνίας καί τής Γερ-
οΐ ά'γριοι Σκύθαι είς τά
τού τε
Κ,ατά την ρητήν
ώρισται νά κατ
τό αγγλικόν έμπόριο ___Τ ..... .„ _______., .., Γ-
λαγγάς της είς Λαχώρ καί Δελή. Άλλ' ή άγγλορωσσική
φιλία έρείδεται επί έδραίας βάσεως άμοιβαίων συμφερόν-
των, παγιωθείσης άρτίως διά συγγενικών δεσμών · αϊσχος
δέ θά προσέτριβεν είς τόν ευρωπαϊκόν κόσμον ή ίδε'α ότι
θά ε"λθωσί ποτε είς σύγκρουσιν δύο μέγισται δυνάμεις, κλη-
θεΓσαι νά διαδώσωσι τά φωνχ καί την ήμέρωσιν έν τή
Αϊ^
γεωργών
των κάθοδος
νουπόλεως. Τά
Ζ7' ' ε<Γωτ9^ν δμως τή- . ^ Κων«*ν>.
Χορασαν μεχρι τών ^/^ ,^-ς .^ ^
εστια κανονικωτΡΛ,........ο^ , **,ου -.,_,.„ » __ ,
έστια κανονιχωτέρων κυβερνήσεων
θεσεων, ασυγκρίτως δι
και προνε^ών'
ύτςηρ|εν
ραν
αρους αγωνιζομενοι Ρώσσοι έπαγίωσαν πρώτην φο
Γ^^ ^°ύράλ· '^ν « ^ ΦοβερΤςΙεπ -
επεςετειναν οί Ρώσσοι
Σιρόαριας καταρ-
δια συν - ^ν
Ι των κλ* <γΟ«). άς καί Εί·/·.. το·, ««νειτιβτημίο» τικόν πλούτον άριστον καί ποικιλώτατον, άλλά χαί διδοίσκουσι την κρα- τίστην καϊ λυσιτελεστάτην τών τεχνών, την χρήσιν δηλονότι της ορά¬ σεως. Χιλιάδες χιλιάδων άνθρώπων άνοικτοϊς δφθαλμοΐς περιφέρονται έν πλήρει μεσημβρία, άλλ' ουδέν ουδαμώς βλέπουσι, διά τόν άπλονν λόγον 2τι, ώς τά άλλα αίσθητήρια δργανα, ούτω και τδ της δράσεώς άπαιτεϊ ά'σκησιν ά'νευ δέ άσκήσεως καί διά της διηνεχοΰς τών βιβλίων μόνον αναγνώσεως άμβλίνεται ό όφθαλμδς, ασθενει καί επί τέλους χαθίσταται ;.]» συντίΛουυιν εις την κατάληψιν παντάπασιν άνίκανος νά εκτελέση τάς φυσικάς λειτουργίαςτού. Καί έν τ >:ξιότητα της^ άσκήσεως ώφελί- σχολείοις καί έν γυμνασίοις πρώτιστα τών μαθημάτων ώφειλον νά νομί-
ϊγομεν», ^° βεβαίως παρά πάντων δμολο- ζωνται τά διδα'σχοντα τοίις νέους ίμα μέν νά έπιγινώσκωσιν δσα βλέ-
κλωσταΐ 5Λα' ί11"1**! "")? παιδεύσεως πηγή, πουσιν, αμα δέ καί νά βλέπωσιν δσα άλλως δέν θά έβλεπον τοιαΰτα
.... _- εκατονταετηριοα συνέστησαν άπανταχοΰ τή*ς
Σιβηρίας ρωσσικαί άποικίαι, έπιτηροϋσαι τούς κάτωθι ά-
γρίους καί βιάζουσαι αύτούς είς ύπακοήν. Επί τοϋ μεγάλου
Πέτρου συνεκρούσθη ή Ρωσσία μετά τής Πίρσίας καί προς-
χρίων καί
|ς Διανοίας.
ου προςχί^^'ί των άνθρώπων διδάσκονται
- ;:[» αϋντίλοΰσιν είς
τών
:;, έμποδίζονσιν δμως την γνώσιν, εάν γείνη τούτων χρήσις
). Ζητητέον λοιπόν την Ιξιν τού συνοίπτειν τά πράγματα
τοίις δεσμοϋς της φυσικάς σνγγενείας των ■ προσκτϊται δέ την Ιξιν
ό μαθητης οπόταν συνδυα'ση την ευρυτάτην ίποψιν της γενικάς έντυπώ-
σεώς μετά της άκριβοΰς παρατηρήσεως τών είϊικών ϊίιοτίίτων ή διαφό¬
ρων · εάν άποβλέψη μόνον είς την γενικήν ϊψιν τών πραγμάτων ?ν τινι
μουσείω λ. χ. ή" πινακοθήκη, καί άφροντιστη'σ>} τών διαφόρων, ουδέν
έμπορεΐ νά μα'θη, διότι ουδέν δύναται νά τηρήση έν τη μνήμη.
4. Ό άνθρώπινος νοΰς, άφ' ου ακριβώς παρατηρήση χαί λογικώς
διατάξη τά συγγενη πράγματα, έπ:χειρεΐ νά έποικοδομήσϊ/ έπ' αυτών, ώς
επί θεμελίων, ϋψηλότερόντι κϊί λεπτότερον κτίριον, δραστήριον βοηθόν
καί πιστον συνεργάτην έχων τό λογιστικόν. Ό νοΰς δεν στέργει
μόνον τό είδέναι ότι τά πράγματα όνομαζονται οΰτως τ) άλλως· θέλει
δ π ο ι ά ε ι σ ι τά πίαΎΐχατα χαί ε ί ς
Ιναται &'"χνικά, προσεπιτεθειμένα τοις ....... „ , .,
πέντε ίτη, Ιώσχόπια' ή μέν ορθή χρήσις των τδν ποιητήν, έπανήλθον δέ είς τά ιδία ουχί σοφώτεροι, διότι ουδεμίαν δέ κά μάθη πώς"έγουσϊν
, άπηλλαγι^υψιν άγνώστων κ^ί άπροσδοκή- είχον στοιχειώδη γνώσιν τών επιστήμων της παρατηρήσβως χαί τηί ^τίνα σνντίλοΰσι σ,κοπόν 'Η'οΰσιώδ« ένότγΐΓ"τί^
ίλληνιστί.'·'^εσμος είσφέρει τοΰς άναγινώ- ιζεΐραςΐ ίνθεν μέν' μίαν αναγκαίαν ένότητα έν ταϊίΓλεπΖ^κΓΖ?™°^ '"-"7
*κν ούχι κατ'αξίαν ί) και νά 3. Καλή μέν ή παρατήρησις έν γένει, καλλιτέρα δέ ή παρατή- ματα γίνονται καί ύπάρχουσιν, Ινθεν δέ μίαν άνανκαίαν ένό™Γ ΙΓ^
»ς τών ίδίων αυτών έφθαλμών. ρήσις ή άκριβής. 'Αλλ' ή άκριβής παρατήρησις, διά την άναριθμον τύπω τών ποικιλωτάτων καί μυριωνύμων αυτών νενών τ- *·ί' .».-™>■
είναι ούχι τά βιβλία, άλλ'ό τών 2ντων ποιχιλίαν, θά ήτο άνέφικτος, εάν μή υπήρχεν άσφαλής δια- -··— --:— -^... —'-------1 Τ
«ίσθανείθαι, το ένεργεϊν. €Οπό- τοίξεως μέθοδος, εΰχερώς ύπάγουσα τά πολλά χαί ποιχίλα είς άνω-
' δή τά βιβλία έκπληροθσι τέρας ένότητας. Είναι δέ ή δύναμις της διατάξεως χάρισμα όίμα μέν
βύνηιι«ι τ* ιινι ιϊλΐΐύί ώ- τοΰ άνθοωπίνου πνεύο,ατοί. αιχα δέ τίς τών δντων φύσεως και ραδίως
Ανατολί)
τος χαί ««Λ
πέμπουσι
, Ν. 560.
Τπβ8ίθ.
ΐβ ) τρ9 ^α' ίύρύνουσι τά μή άλλως ευ- τοΰ ανθρωπίνου πνευματος, αμα δέ της τών δντων φύσεως καί ραδιως
■{· ανελλιποΰς πείρας ουδέν δια- άνευρίσκεται άπανταχοΰ τοΰ περικαλλοΰς τούτου κόσμοιο, 8ςτις είναι ποί-
; ι<«ίνων πιπτουσών επί γήν άκαλ- ημα θεοΰ καί αποκάλυψις τής υπερτάτης διανοίας τού. Έ λογική δια- }ός χρήσιν οι^ ^ία%ί{ ^ μηΒ^ποτα ίδόντα τάξις έξήρτηται άπο τής θεμελιώδους ένότητος τον τύπου, δν. '' --■— Γωλείων, ως λ0- ^ ^γνοοΰντας τον βίον φός δημιουργος ένεχάραξεν είς άπαντα τά 3ντα. Ή μέν τοΰ · τρία τιμη κΛΙ,γ^ ^ συναισθθ'^ομένου'ς της άνακαλύπτεται έν ταίς όμοιότησι πραγμάτων, 5τνα * λίαν «ί·™ λέγοϋ το ^«,γμβ έποικο- την όψιν φαίνονται πολϋ διάφορα αλλήλων αυταί δέ πάλιν αί Ανατολή »Ττΐ»., _...- ._. ,..>. _.ι αι.. ι_____,,.Αι,^μ Αιιινή—"? Χνηηπι τυι» διάνοιαν Τνα δΐανέΐΛΥΙ ΤΥ11
μήτε έν τώ βίω
Ϊ1ΑΝΟΣ.
Η άλλότρια,
νίο
'ν ■
άλλά
τά άπο-
„«,« των λογικευομένων καλουμένας , . .
δ τι βλέπουσιν οί μελετώντες πρέπει νά παρατηρώσιν ακριβώς ί
τάς δμοιότητας, ένθεν δέ τάς κυριωτέρας των διαφόρων, διότι
αί διαφοραί
μέν
κα! αί
ποώτ< »,... -- ...» ,.._ , . μέν είναι άναπόσπαστοι διότι λ». -.. -.-Τ-Γ— ..Γ-.- μέν 'εΤναι' άναπόσπαστοι άπο τών όμοιοτήτων ώς άπο τοΰ φωτός ή σκια, αρχήν τών σπουδών πραγμάτων καί τών γε- », ·, τ>3βις άμελεϊται Αί ?υ- στέλλουσιν δμως γένος 4πο γενους χαι *™ "^ι™
^^Λ^αϊλ2ουσι οιανο^- πραγματι ζητουμέ» διάταξις είναι ουχί τεχν,κη άλ_λ«
μηίεμίαν αυταί χαθ' εαυτάς άπαρτίζουσι θυσίαν, δια-
άπο γένους χαί άπο ε?δους εΐδος. Ή έν παντί
, ■ , ,. ι^—ι^-----«ε-—ν Μν^ιαιν τ ο/αι/ ^» Λ3Ε εϊϊών
αμτοτερβς πάλιν ταύτας τάς άποκαλύψεις της θείας ένότητος άναγχαζει
ημάς να ανιχνευσωμεν και εξακρίβωσιν ουδείς άλλος ή αύτη ή οϋ-
σιωϊης ενότης τ^ς θεόθεν άπορρεούσης ανθρωπίνης ψυχης. Ό Αόγος
τού «νθρωπου «παύγασμα ών τοΰ Λόγου τοΰ θεοΰ, ζητεί αδιαλείπτως
να ανευρη ή δημιουργήση έκ των λειτουργιών των ήμετέρων μικρών
^φ^ μίαν ίνίρμονιον ένότητα σκοποΰ- τοιαύτην δέ έναρμόνιον ένό-
τητχ, αιωνίαν αλληλεπίδρασιν καί αναγκαίαν έξάρτησιν, άναζητεΐ έν
απασαις ανεξαφέτως ταίς ενεργείας τοΰ μεγάλου κόσμου, τοΰ υπ,ρνον-
τος, κατα την ευφυα ρήσιν περ(φανους φιλοσόφου «έν λάγω, διά λό^ου
και 8ι» λόγον». Η ιδιίτης —5 πνεύματος, ή ίγουσα τόν άνθρωπον νά
ανευρίσκΥ) την μυστηριώδη άλληλουχίαν έν τη μακρά άλύσει των πραγ¬
μάτων, καλείται υπό τών φρενολόγων αίτιότης- καί'είκότως· διότι αΐ¬
τιον ενός φαινόμενον λέγεται έκείνη ή στιγμή έν τη άναγκαία τών θείων
δυνάμεων διαδοχη, ήτις προηγεϊται άμέσως τοΰ φάινομένου. "'Ολίγοι μά
την αλήθειαν άνθρωποι άρκοΰνται είς την έπιπόλαιον γνώσιν πραγμάτων
άσυναρτήτων καί άνερμηνεΰτων · άπ'ένα-Λτίας εξαιρετικόν χάρισμα καί
χαρακτήριζον γνώρισμα τής ύγιώς έχούσης ανθρωπίνης διανοίας είναι
ή κατοίληψις τοΰ ότι διά της έξακριβώσεως τοΰ διότι. Ότι λοιπδν οί
φύσει περίεργοι καί φιλομαθεΐς νέοι θά ζηφωσιν άπανταχοΰ το αίτιον
πάντοτε καί ίλέθριον κινδυνεύουσι κίνδυνον, νά έκλάβωσι δηλαϊή ώς
κύριον καί ποώτιστον αΓτιον τό Γυχαϊον καί έπουΐιώϊες. Ό περί ο3 &
λόγος κίνδυνος δέν ΰπάρχει τοσούτον μέγας 1/ τοις φυσικοΐς, 5σον έν
τοίς ήθιχοΐς καί τοίς πολιτικοΐς. Οϊϊείς άγνβεΐ π. χ. δτι αί ραγϊαϊαι
βροχαί, οί άλλεπάλληλοι ίμβροι κατά την δυτικήν τής Μ. Βρετανίας
άκτην προέρχονται έκ τής γειτονίας τοΰ ατλαντικόν ώκεανοΰ. Ιίΰκόλως
έμπορεΤ τις νά νοήση δτι το μέτριον καί σχετικώς συγχεκίρασμένου τοΰ
χειμώνος έν τη σκωτική κώμη Όβάν, παραβαλλομένου πρός τόν έν
Έδιμβούργω ή Άβερδήνω χειμώνα, είναι φυσική συνεπεία θερμοΰ ρεΰ-
ματος έρμωμένου έκ τοΰ κόλπου τοΰ Μεξικοΰ. 'Αλλ' έν τοις ήθικοΤς κα!
τοίς πολιτικοΐς, δπου καί τά φαινόμενα παρίσταντα; πολυπλοκώτίρα καί
τά πάθη σφοδρότερον έςαγριοΰνται, μ^ρίχ καθ' εκάστην απαντώμεν πα-
ραίείγματα άλλοκότων συλλογισμών, οί τίνες κατ' έπίφασιν μόνον καί
πρός κοινήν βλάβην έρμηνεϋουσι την φυσικήν δήθεν καΐ αληθή τών ζη-
τημάτων άλληλουχίαν. Πρό τίνων έτών δημαγωγο; πολυθρΰλητος, ρήτωρ
εϋφραδέστατος καί τόν ήττω λόγον κρείττω ποιεΐν δυνάμενος, προχείί^^
έχων πάντοτε χεκαλλιεπημένας φράσεις, ποικίλα έρμηνεΰματα, π*,..--
πλοκάς λόγων καί φάρμαχα σοφά κατά τον §λληνα τραγωδιοποιον, απέ¬
δωκεν απάσας τάς έν Αγγλία δυστυχίας καί έλεεινότητας είς τό μο-
ναρχικόν καί άρΐστοκρατικόν πολίτευμα, προσθείς ότι ώσανεί διά ράβϊου
μαγικής θά ηροντο έκ τοΰ μέσον πάντα τά δεινά καί θά ένεκαινιζετο
ή βασιλβία τοΰ θεοΰ εάν καί παρ' ήμΐν έπαγιοΰτο κυβέρνησις δημοχρα-
τική. Ό λόγος τού ί|ν μεστός παραλογισμών και σοφισμάΐων · είς τάς* β
κοινωνικάς άνωμαλίας εύρε καί φαντατιώδες αΐτιον κ»ί ιατρικόν φαντα- ^~
σιώδες άμα καί έπιζήμιον. Όσοι τών νέων βοΰλονται νά λάβωσιν ε ξ ι ν
τοΰ ορθώς διαλογίζεσθαι, πρέπει νά έχωσιν έν δ'ψει το σωτηριώδες τοΰ
Πλάτωνος παράγγελμα καί νά έγκύπτωσι κατ' εξοχήν είς τά μαθημα-
τικά, διότι χαϋΐΛ κυρίως ρωννώονσι την διάνοιαν καί τή χορηγοΰσι τα
μέσα τοί3 ϊιακρίνόΐν τό οϋσιώίες αΓτιον άπό τοΰ έπουσιώϊουί, τϊ πρω-
τεϋον άπό τοϋ δευτερενοντος καί τό άναπόδραστον άπό τοΰ μή τοιούτου.
Άλλ' ουδέ ενταύθα πρέπει νά σταθώσιν οί νέοι, διότι οί μαθηματικοί
συλλογισμοΐ, ώς έρειδόμενοι επί αϊωνίων άληθειών καΐ δρων άναλλοιώ-
των, δέν δύνανται νά χρησιμεΰσωσι πΐντοτε πρότυπον ανθρωπίνω·; συλ¬
λογισμών, έρειδομένων είς γεγονότι καί δυνάμεις, πολυτρόπως μέν έπι-
δρώαας χαί άντιδρώσας άλλήλαις, τοιούτον δέ πο'.κιλλοΰσας ώςτε καί
τών έπιστημόνων ή έντριβεστάτων ή όξυδερκής διάνοια δέν ίσχύει πάν¬
τοτε νά τάς διακρίνη. Πλανάται ό νομίζων δτι έν τοίς πολιτικοΐς, τοίς
ήθικοΐς καί τοις κοινωνικόΐς ζητήμασιν οί άνθρώπινοι συλλογισμοί, άμοι-
ροΰσι τής βεβαιότητος *»'* δι*—^—■'""» ~'· -Λ<>--------' '

Φ

δέ
τας ιτυ;
τοσούτον επ»
την
'Ασιαν,
δσον επί τόν Δούναβιν
ομως
-1840
ηρεύνησαν βλην την
της Σινιχίξ. '^^^,
υπήρξε βρα εια αλλ
:πβο7τί!ν'χ(ββν'&ι;; αρξαμένη τφ 1839, προυκάλεσε νο-
^ΊΛ%™ϊ^οΐϊτ9*< καί διακόψαντα επί μαρόν μεταξύ μ χρόνω λεμον άπήξ ρ την ορμήν των ρωσσικών ό'πλων. Έν τω μ άνηγέρθησαγ σταθμοί παρά την Όξιανήν λίμνην καί έναυ- πηγήθη αυτόθι στόλο; πολλοΰ λόγου άξιο;" εντέυθεν όρ- θέντες οί Ρώσσοι τφ 1853 άνέπλευσαν τόν Ίαξάρτην ατ,Οέντες οί Ρώσσοι τφ 1809 «νεπΛευ^ν ■,«, --^ ίαΥέκυρΙευ-ν φρουράν, δι'ού έ'λαβον ούτω;,είπειν τά; κλεΐία; τοϋ Χανάτου Κοχάν. "Εκτοτε αί κατακτησει; έπηρ- ^ ταχεϊαι καί άλλείάλληΛοι, διότι οί τοϋ Τσαρου μ«- Χ:-~·. έπόμενοι είς τό ρεϋμα τοΰ ποταμου, προσηρτησαν ■ την άλλην τάς κύκλω ^οΰ Ίαξαρτου^πολει; τού δύνανται οί Ρώσσοι νά καταλάβωσι την Κωνσταντ τον ϋ.υςει- λ ^Γ ..λ.. ..λ ν«τ^τ·ήσγ, οΰτε έκ των αύτόθι λιμενων να νόν, την έθνικό; ογίγον οί στρατευοντες, γ." .„ Λ . ^..υν ο κύριο* ■πα- γίς εί¬ ς κατα τοσούτον *,*»..---- , :εύοντες, εάν έπεδίδοντο εί; τα ίργα τη; εί κη άα α *« βεβαίω; άπαρα τητβς· άλλ Ά ί κύΟιο, τίχ αμύνης σκοπός, ι.« ν£ος «κ τ« (>
ύξάνει τά ένιαυσια
»έν 'Ασία πό
ώ
_« «37
^
^
ΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ
έξομολογήσεων
μέλησίς-ων, Λναι άτοπος. Αποδΐχ1τβι|
ίερώτατον Εχει έκαστος καθήκον νά ,>£
Χ τράπεζαν *0 Κυρίου ί§ιω; * -*■
Πάσχα κατά το ^λαιόν έθιμον
τημάτων αφήγησιν"*» χ*»
έάμολογούμενρς, άψ αυστηρώς
συνείδησιν. 7) Θρησκευτικώς
ειδικήν έξομολϊγη^'ν ^ι υπό τοϋ
δτι άπέβαλον την χαριν τοΰ Θεοϋ
είναι ή είδική έξομολογησι; ιίς τοΐ
τημα βαρύ ή χ«· έλαφρότερον, οπ£
γήθησαν, έποΐίνωζ αίσθανονται την
ίουφίσεως. Κατάχρησις %ως «*«
ώς γενικός καν>ν, ή έαν δ έςομολογ,
Υπό δύο μό-
"άπαίσιά έξ Εύρώπη; άκού-
ραπονων
τοτε δμω;
δην, άποδείξαντες μετ' ολίγον ό'λον τό Χανατον
2'τάν ρωσσικήν επαρχίαν. Μετά βραχυ και ανώτατον
άγΰνα ήττήθη ό γείτων ήγεμών τή; Βοχαρα;, έπεσεν η
ίε?ά πόλις ΣαμαρκάνΚη, οί δέ Ρώσσοι κατέλαβον τα^/θ-
τοϋ "ΩςΌυ καί
τ:λή τοΐ;
άπέδειξαν τόν χάνον απλή
τον Νέβαν. Εύρωπαϊκή πειθαρχ.α καί
ώ τη; άγριωτατη;
ευ-
παντοια;
λύτου
λιν την
ποτε. "Έστι
δέ έτ ,
αλλαχού τελευταίον ή Μ
σταί τοϋ έ'θνου; περιέστησαν^ εις απόγνωσιν^
^™^^*^^^ £χΤ 3^ι;ΐ άγώνϊΓν φ ^ '^« '^υχησεν
έθνους καί έΌνους, καί πανταχοΰ αΟζα^"α™τεΓν Ή Σήμερον καθόλου ειπείν περιτταί νίνονται παρασκευαι απαν-
πλασιάζονται αί πολεμικαι δυνάμεις τω ^"άνα ταΐόθεν/δπου ουδείς ύπάρχει κίνδυνος, ή μάλλον όπου ;
πολύς δέ
νθη μέν ή Γαλλία μάθημα ουχί ταχέως
ίό τής μνήμης, έλίγην δέ Ιχ« δρεξιν να
νά
γενικος , ή γ
είπη νέα; αορτίας, προσκαλτ]ται
'λΑ ί λά
νά είπη νέα; ρ, ρ]
ήδη ές'ωμολογ*Αα;, ίνα τουλάχιστΑ
στηρίου). (πι&1<ι» β&θΓβπιβηΙι). 9) Ί^- νέστη ίνα 6 ίμολογούμίνο; λαμ τικοϋ συμβου'ί περί των πεφαμ . σεων, των σ^εων, των βουλευμάτΧ} τική πρόίΕις,Λ«Ο' Ψ προκαλεϊται / προσέλθη εΐίον πνευματικόν ϊ συμβουλ'ευθτ«ϊναι άξία τηγήσεως τοΰ κηρύ 'δ^ά ϊν>
χακουχΐα; και την αν«ρ<^ν ^Μ-----·-· - , . άνταγων^τήν. Εί; πάντας τούτους τούς θριαμβους έπε- τήν κορωνίδα ή πρόσφατος τής Χιβας κατάκτησις, οί Ρώσσοι εγένοντο κύριοι δλης τής γραμμης τού > "Ω^ου Τρείς όλας έκατονταεττ,ρίδας έστρατευσεν η
^ '- βορρα άπό τοϋ νοτίου Ουοάλ έ'ως της Κα^
τελευταία τριακονταετηρίδι προέβη από
έ'ω; των τειχών τή; Σαμαρκανόης, η
' πως έπαπειλοΰσα
μανικος στρα,^ί,, υ»^, ..------
μισυ πολυαριθμότερος ή πρό -εντεκαιδεκαετίας, δέν έξκρκεΐ
είς την φιλοτιμίαν των έν Βερολίνω πολιτικών. Άλλά καί
Γαλλία, Αυστρία, Ιταλία χαί Ρωσσία έμιμήθησαν τό οαΰ-
λον παράδειγμα τής νέας· αύτοκρατορίας. Εκάστη τούτων
" * ----- -»''>>~·"·«·τ«νί 8τι βο8εΐται τά; άλ-
φοβε
λας,
δ
τοΰ
ή προσποιεΐται τουλάχιστον 8τι φοβείται τά; Λλ-
Λοκ,, ιι,^αν δέ καταβάλλει προσπάθειαν καί ουδενός φεί-
δίται μέσου όπως τταρασκευάση τά μέσα τής αμύνης καΐ,
εάν δεήση, τής έπιθέσεως. Τό δή γελοιότατον, αυτή ή
ν—?.'„ ,,α| τ^ βέλγιον στεροϋσιν εαυτάς τοϋ έπιουσίου
μή άπολειφθώσι των ίσχυροτάτων γειτόνων των.
■η Ευρώπη μόνη μέν ϊσως ή Ισπανία £χει τώρα
καί Γερμανοί καί Γάλλοι μωρολογίας, δι' ών έδεινώθη
( ^ανάκτησις εκατέρωθεν. Ουδέν έ*θνος βεβαίως στέργει
άγογγύστως όσας ή Γαλλία υπέστη ταπεινώσεις · πολύς δέ
πρέπει νά παρέλθη χρόνος όπως άνεύρη την ψυχικήν ίσορ-
ροπίαν. 'Η Γαλλία 2μως κατέστη Ισχυροτέρα, μετριοπαθε-
στέοα καί πολλψ μάλλον ειρηνόφιλος ή προτοϋ, εύλόγως
κηρύγμα"^
πιστοί νά -φάττωσι
ζοντ'ες'δέ ίβ^λής, ·* άποτείνωντί
νους νά δ»>"ν ε{>.κρινί| συμβουλ
νότι, τούς
λους.
άρτου ίνα
Έν δλη ι
Βυρωπη μονη μέν
δέ αύτη στερεΐται
επί
άλλο διανοοΰνταν ή νά 'στρατεύσωσιν
κατά την νυν γενεάν · μεθ' δλην την προ-
παιδαρίων καί των ύπαλλήλων» τού στρατοϋ,
"-""■ ότι ή διπλή των προκειμένων όρέων σεφά
άδιάβατος ά'μα καί άπρόσιτος. Πρό-
ειναι άιάγκη^χ; -αγιώσωσι την δύναμίν των μεταξύ
Ώξιανή; χαί τοϋ **ω "Ωξου Ιτι περισσότερον, πρίν ή
στρατόν εί^Ν^ς ονθας τοϋ Ίνδοϋ διά των
τοϋ Καβούλ. 'Αμφίβολ>>ο |τι ύπάρχει εάν θά διευ-
»■'·■>- τά σχέδιά των ό μελΝώμβνο; σιδηρόδρομο; έν
"'— όπω;δήποτε βέβαιον είνα δτι έν τή καθ ήμα;
Κοζάκοι δέν θά καταβώονν εί; Κασμίρ καί
θά έ'χωσι τά πράγματα, εάν ή Ρωσσία
ιστάν · διότι τότε έμπορεΐ νά διενεργήση
ένδβχομένα; νά κλονήσωσι την
Λαχώρης έ'ω; Καλκούτη;. Άλλά
■ "■'■« βλάι'
,ς" «ϊΡε-ε*- "" €λν! ',£*·''
χρείαν 'μεγ'άλου στρατοϋ, μόνη
πάσιν αύτβν. Μικράν ελάττωσιν ύπέστησαν οί στρατοι τής
Μ. Βρετα/ας, τή; Δανία; καί τή; "Ολλανδίας. Κατά κα¬
κήν μο^αν ή Εύρώπη έπανέρχεται είς τάς παραδόσεις προ¬
γενεστέρας έποχής, καθ'ήν πά; μέν άνήρ έλεύθερο; ήν κχι
στρβτιώτη;, πάντα δέ τά έπιτηδεύματα καί ή βιομηχανία
"Λ ι νά έπαρκώσιν εί; τά; αξιώσεις τής στρατιωτική; ύπη-
?-- τι λ -.'-------„·.·,,.> ΐΆ,1νι ,,,,,ηη^τ'ϊΐ τού^ παλαιούς αύ-
στέρα
δέ δ
06 δυσφορεΐ επί τοίς έν Γερμανία τανϋν ένεργουμένοις, ευ-
λόγως έρωτ^ κατά τινός έτοιμάζονται τά πυροβολα τβα
Κρούπ καί τά τουφέκια τοΰ Μάουζερ, εύλόγως η™*
<-■- δ πρό μικροϋ θριαμβεύσας ζητήση νέαν μήπως ϊά η ένίοτε καί έν αίς δ διά την . 11) Ό κα δφείλει ούτε ή ^" νά την καταβάλη περισσότερον Ή νυν ειρήνη ύ .. „ ', _'...λ. _1^.Λγ.ς δτΐλΛ""Τ' '4ϋηι''ΐ*ιω< είς την άληθεία πρωτοφανής, πλήρης δηλονότι .'ο ' Γ / . ι_.οί.ιι,. ,;^ —λ« ΛΐίίττυνΫί Ευρωπην γοϋντο.. προσωπί^ή οικογενειακάς, Ιργον διδασκάλου τής " -Ιράδειγμα — ~ τοϋ τελετάς ώστε μέγας ποΛεμνι,, 1^7^»^^,., ματικήν ειρήνην, νομίζεται σήμερον -ηητιιι.ΛΤΡ.(3ον. Τό £τπ γείριστον ή τ κακόν τοιαύτη ; και θά έξα- λισαν ίλογήσεω; Χ/τοϋ, ώστε ρεσίας. Τά εύρωπαϊκά έ'θνη μιμοϋνται τούς παλαιούς αυ¬ τών προπάτορας καί μελετώσιν ίστορικάς σελίδας, αι τίνες έ'πρεπε νά μένωσι διά παντός εσφραγισμέναι. "Οτι έν"~ιβ"' θά προκύψωσι πόλεμοι, τουτο βεβαίως δέν είναι τό προκύψ στον των κακών. "Οτι εντεύθεν μέγι- μικρόν ί πόλεμος καθ' εαυτόν ηΰξανε τό μέγα βάρος των πολεμικήν παρασκευήν, αίτινες άνά πασάν την Ευρώπην διενεργουνται έν μέσω βαϋειας καί διαρκοΰς είρήνης. Τά αί'τια, μάλλον δ' ειπείν αί προ- ωάσεΐί τοϋ βαινομιένου τούτου είναι πανταχοΰ αι αυται. μέν είρήνη δέν συνεπαγεται ή δέ πρόοδος συνίστοιται φάσει; τού φαινομενο Έκαστον έ'θνο; έ'χει μέν προθέσεις καί ευχάς λίαν εΐρηνο- φίλους, φοβείται δέ τάς φιλοπολέμους προθεσεις καί ' Ή Γερμανία έξοπλίζεται ώς φοβουμενη ι, ή δέ Γαλλία ώς φοβουμενη την Γερ- ατόν πρέπει νά έχη ή Ιταλία, διότι εί ν- Γά; ύποψί«' Τ «ν ς. Οά ~ οί».. ·«-' '.' ·*~ λιμέ- ,ιον ολου τοΰ κατά γείνη άπόλυτος δέσποινα πά- άρχών δέν είρήνης καί προόδου, άλλ1 ή (. τά γνωστά αυτής εύεργετήματα, είς την ανεύρεσιν δπλων μάλλον καταστρεπτικόν ν. ϋΐναι άρά γε ή νυν Εύρώπη φρονιμωτέρα ή επί των ήμετέρων προπατόρων; Είναι τά νυν έ*θνη ήττον φιλοπόλεμα ή προ¬ τοϋ; Είναι ήττον άξιόμεμπτοι οί πολιτικοί της οί έξεγεί- ροντες τά πάθη καί προκαλούντες' τάς παρανοήσεις; Τό κακόν προέβη είς τό μή περαιτέρω. Μετ' ολίγον έξοπλίζει ή Ρωσσία τρία μαχητών έκοτομμύρια καί θά αναγκάση την Γερμανίαν νά ποιήση τό αύτό. Τα μέν άλλα νοσήματα θε- ραπεύονται, άλλά τό περί ου δ λόγος φαίνεται άνήκεστον. ι •γ. -Αλπιη/· ιί-χ.α.ίΖε.1 άνευ τΐνου σαλπίγγων καί άνευ βρόν- < ή στήριο* τήν κ* γορίας * δέν συ καίειν την διδι| χ*, τή; ταλύειν, ; νοο άλλ' εει νέους φόβους καί παρέχει ψί«' γ*™* τώ έν 5τ| Ίνδικη άρχών δέν Τ «ν Λονδίνω πολιτικοί διά πολλους λογους. ^ ώΜας κάθοδος εί,-Ινδικήν είναι πλή- Ρ1«' έφοβοϋντο γ κάθοδος εί,-Ινδικήν είναι πλή ^ αυτή ή πρόοδός,,των είς την Ανατολήν τά έμπόδια προφανέσίερα. Ό Ναπολέων, ϊσως Άλέξανδρος, έφαντάσθησαν δτι θά έκυρίευον την ερσ'^ς ή τής Κασπίας· αύτό δέ τουτο έτ^ν οί έν Καλκούτη καί έν Δελή. Άφ' ή Γω&^'α προέβη άχρι τοϋ "Ωξου, οί φό^οι διε- δ θέ ώ ί ■ - /------- ·[-----γ-ι ΛΙ —-.--·. -- Τ-|----- σκεοασϋησαν όιοτι ή έκ,εϊ θέσις των Ρώσσων φαίνεται το¬ σούτον άκροσφαλής, ΰστε αίών πρέπει νά παρέλθη πρίν ή βουλευθώσιν απλώς νά έπιχεφήσωσί τι παράτολμον. Αί μα- κρόταται άποστάσεις, αί δύσβαΐβι καί δλιγάνθρωποι χώραι , γρ χρ θά άναστείλωσι πασάν όρ^ήν και ΤΕροθυμίαν^τ«ν. Αί ρα- διουργάι πάλιν δι' ών Ο* έξηρέθιζε κατά των Άγγλων ή Ρωσσία τού; γείτο'«ς λα,ούς ματαιοϋνται άπέναντι των αύ- στηρών μέτρων καί των τεραστίων πολεμικών μηχανών δ πρό πολλοϋ παρ?σκεύασεν αύτόθι ή Μ. Βρετανία. Πολλψ ευκολώτερον δύνανται οί Άγγλοι νά ύποκνή ά ρ ρ ή ρα Πολλψ ευκολώτερον δύνανται οί Άγγλοι νά ύποκινήσωσι κατά των Ρώσσων ταραχάς έν τη μέση Άσίοι, ή ούτοι κατ' έκείνων έν τί} Ίνδικίί. Έφ' δσον κράτει των θαλασσών ή Αγγλία, τού; Γεί σωμεν τού; ιΐ|ΐιΙΙ|ΐ Γ^ ι'"ϋίΐ|ϊιιΊι'^Γ"ΓΓιΐιι ηι ι ι'1! ι . δύναται νά αντιτάξη άμυντικάς δυνάμεις πολυαριθμοτέρα; έκεΐνων, άς θά άπέστελλον οί γείτονές τού είς τό πεδίον τής μάχης χάριν έπιθετικών σκοπών. Ή Γερμανία Ιχει 1,261,000 μα¬ χητών, ούτος δέ δ άριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος παντός τοΰ έπιθετικοΰ στρατοϋ τής εύρωπαϊκής καί τής άσιατικής Ρωσσίας, ολίγον δέ κατώτερος των ήνωμένων έπιθετικών δυνάμεων τής Γαλλίας, τής Αυστρία; καί τή; Ιταλίας. Ό γαλλικός στρατός πάλιν είναι πολύ πλειότερος έκείνου δι' ου θά ηδύνατο ή Γερμανία νά έπιχειρήση την επίθεσιν. Ούχ ήττον εξησφαλισμένη ύπάρχει ή Ιταλία εναντίον οι¬ ουδήποτε έχθροϋ, διπλασιάσασα κατά τά τελευταία 15 έ'τη τόν μόνιμον στρατόν, μεταρρυθμίσασα δέ τόν έπιθετικόν ή μέν άμυντική δύναμις της συμποσοϋται είς 605,200, ή δέ έπιθετική είς 322,000. Εάν συγκρίνωμεν την άμυντι- κήν δύναμίν τη; πρό; την των άλλων εθνών, δέν ευρίσκο¬ μεν αυτήν κατωτέραν. .Πόισα λοιπόν έ'λλογο; αίτία ή πρό- φασις έκλείπει παντάπασι, μοναι δέ αί ζηλοτυπίαι καί υπό¬ νοιαι των εθνών εναντίον αλλήλων είναι παραίτιοι Ο πόλεμο; άκμάζει άνευ ήχου σαλπίγγων πυροβόλων. Ήλίκη ή εύθυ™ νιλίκον Εύρώπη πολιτικών άνδρών! τΐυ ήλίκον τό ίνειδος^ Εάν τε πεπλανημέντ}"» Θέλοντες νά ύπολογισθώμεν τά; δαπάνας των μονί- μων στρατών τής νεωτέρας Εύρώπη;, δεν άρκεϊ νά εξετά¬ σωμεν τού; έπισήμους μόνον προϋπολογισμούς, διότι^κ,αί ύπέρογκοι όντες ούτοι, παριστώσιν όλιγοστήν μερίδα τής δλης καταναλο)σεως, τουτέστι την αγοράν δπλων καΐ την διατήρησιν των ττρατιωτών. Γνωστόν ομω; ύπάρχει δτι γενναιο^ σκοπούς · εί'θε δέ νά άναφανώσιν 8σον τάχιον τά στ}^ τοιαύτη; σπουδαίας άλλοιώσεως. (Έκ τοΰ «Χρόνο»»). ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΑΑΑΙΟΚΑΘΟΑΙΚΩΝ. Ή πρό δύο έβδομάδων έν Βόννη υπό την προεδρίαν τοϋ άρχιεπισκόπου Ράϊγκενς συνελθούσα σύνοδος των Πα- λαιοκαθολικών, συνδιασκεφθεΐσα περί των μεταρρυθμίσεων τής έκκλησίας, έ'λαβε πολλάς σπουδαίας άποφάσεις, έξ ών επί τοϋ παρόντος μεθερμηνεύομεν την επομένην περί έξο- μολογήσεως. «1. Τό μυστήριον τής μετανοίας είναι σπουδαιότατον μέσον σωτηρίας, δπερ κατ' θυσίαν ήσκήθη άνέκαθεν έν τή έκκλησί», καί περί οί» ή έκκλησία κατ'εξοχήν πρέπει να φροντίζη. 2) 'Η προσωπική καί είδική των άμαρτιών δμο- λογία, ή τις έν τοις αρχαίοις χρόνοις εγίνετο δημοσίας βρα¬ δύτερον δέ κατ' ιδίαν, καί ή παράληψις τής ίερατικής αιρέ¬ σεως ουδεμίαν ουδαμώς έ'χουσιν αξίαν άνευ μεταμελείας, πίστεως ρέστερίί* δ 81 έν τούτοις λανθοίνων μέγας κίνδυνος είναι ή μονομερής παρατήρηίΐς, τά κατεσπευσμένα συμπεροίσματα, ή έλλειψις της διανοη- ταής έποπτείας, τά προσωπικά πάθη καί τά κομματικά συμφέροντα. Πολιτικός άνηρ, άποτυγχάνων έν τη ίρθ^ έπιλύσει πολιτικοΰ προβλή- ματος, δέν έ'χει δικαίωμα νά παραπονείται κατά τοί άβεβαίΌυ δήθεν της πολιτικάς έπιστήμης αυτής καθ' εαυτήν, άλλ' εαυτόν πρέπει νά κατη- γορη, ή δτι άτελώς καί έπιπολαίως ένέκυψεν είς την υπόθεσιν, ή δτι υπο τοϋ πάΌους ή τού συμφέροντος παρασυρθεΐς δέν "σχυσε νά κρίνη περί τοΰ προκειμένον άπαθώς καί άμερολήπτως. 5. Ενταύθα ϊσως έρωτήσωσιν οί νέοι «πρός Ιπίρρΐιΐσιν των δια- νοητικών δυνάμεων πρέπει αρά γε νά έγκύψωμεν είς την μελέτην της λογικής καί της μεταφυσικής;» ΤΙρος ταυτα έγώ άποκρίνομαι «ναΐ, με- λετήσατε αμφότερα, εάν πρότερον διά φυσικής τινος καί ουχί τεχνικής •Τι σχολαστικής όΐΌΰ, έλάβετε ήδη την 2ξιν τοΰ τε ϊιασκέπτεσθαι καί τοΰ διαλογίζεσθαι». Ό ά'νθρωπος μανθοίνει το περιπατεΐν πρώτον διότι 2νει ρητέον περί της τέχνης τοΰ διανοεΤσθαι. Άποχ,τήσατε πρώτον διάνοιαν, ζητήσατε άποχρώσαν καί κατάλληλον 5- λην σκέψεως, έπειτα δέ προσέλθετε είς διδάσκαλον λογικής δπως μά¬ θητε διά τίνων πνευμανιχών λειτουργιών κατηντήσατε είς τά συμπερά- 0 σματα υμών. Τοιούτω τρίπω ή μελίτη της λογιχής άποβαίνει ώφέλιμος γ.τ.1 ου τά ήτο δ ρ ή μη ης γικής άποβαίνει ώφέλιμος .τ.1 ευεργετική. Έπειδη 8μως ή λογική, ώςπερ καί τά μαθηματικά, υδεμίαν έ'χει πραγματικήν ΰλην, άναπτόσσει δέ απλώς έν έπιστημονικΫ) άξει καί άκριβεία τοίις καθολικοΰς νόμους τοΰ διανοεΐσθαι, γελοΐος θά έλπίζων 8τι έκ μόνης την περί την λογικήν μελέτης θά πολλα- σν) τάς πραγματικάς ίδέαςτου ή θά δέψ ώί ί άλ β έτριβής την ξιφ τρίδος πρόμαχος, οΰτε δ λογικευίμενος γάλου λό Τυ ίΰ μέγας της χ γ μγς ης α τρίδος πρόμαχος, οΰτε δ λογικευίμενος άναβιβάζεται είς περιωπήν με¬ γάλου Φΐλοσόφου. Τουτο ίσχΰει περί πάντων των τυπικών ή άφηρημένων μελετημάτων. Γραμματική καί ρητορική είναι καθ'εαυτάς άγον σφοροϋσι δέ μόνον, δσάκις έφαρμόζονται είς την πείραν ί Ο θ έ ένων γονοι · τελε- ρ μο, δσάκις έφαρμόζονται είς την πείραν καί τον βίον. Οπε την άαθενη διάνοιαν ένισχΰει ή λογική οΰτε την περιωρισμένην εΰρύνει. Ή μεγάλη ζωηρότης, ή σφοδρά συμπάθεια, ή οςυδερκής π«ρα- τήρη'ΐς, ή πλουσία καί ποικιλωτάτη πεΐρα δμολογεΐται προτιμοτέρα της έν τ^ σχολη διδασκομένης λογιχής Μή ύπολάβ 8 δά •νηΐιο; η - -,--------' τ* «ι*«Λ«|βιιβι προτιμοτέί χολγ| δήασχομενης λογιχης. Μή υπολάβητε δμως δ(4 τοΰ ■•«ντη «νωφελη- ένει την δύναμιν ουνί τοϋ ϊ«α.η..»ν.7Β ^λογικήν παντη άνωφελη ■ τουτο την την δύναμιν ουχί τοΰ δημιουργή άλλά τομία την γραφικήν συνάπτει καί διαρθροΐ το διανοητικον οίκοδόμημα, δέν παράγει δμως γνώσιν αληθή, καθάπερ ουδ' ή άνατομία γραφιχήν καλλονήν τα μέγιστα συντείνει είς τον έλεγχον τής πλάνης καί των σοφισμάτων · άλλ' εάν θελήση νά άνακαλύψη σπουδαίαν αλήθειαν, πρέπει νά άρυσθί) την μέν κινητικήν δύναμιν έκ πηγών 53ατος ζώντος, έν οίι- δεμια σχολη ρεουσών, την δέ ϋλην της έκ Οετικών γεγονότων ζώσης φύσεως, έν οΰδενΐ μουσείω ευρισκομένων. Τά αιιτά ίσχύουσι καί περί τής μεταφυσικής. Διττώς ώφελούμεθα έκ τής έπιστήμης ταύτης· έν πρώτοις συναισθανόμεθα τά άναγκαΐα δρια της ανθρωπίνης καθόλου δυνάμεως, βλέποντες αυτήν περικάπτουσαν τάς πτέρυγας της ήμετέρας φαντασίας· διότι πραγματικώς αμα ταλαντευθέντες έν τώ άχανε'ί κα! άβαθεΐ πε- λάγει τής θεωρίας, πειθόμεθα δτι δ μέν κόσμος είναι πλουσιώτερος ί) δσον τον έφαντάσθημεν, ή δέ ημετέρα διάνοια άσθενεστέρα ή δσον την ένομίσαμεν. Ή πρώτη αυτή ωφελεία, καί άρνητική ούσα, δέν φαίνεται μικροΰ λόγου άξία. 'Η γνώσις των δρίων της ανθρωπίνης διανοίας είναι πρώτιστος δρος τής ανθρωπίνης σοφίας1 ασυγκρίτως δέ συμφορώ,τερον είναι νά περιπατώμεν άσφαλεΐ χαί στερεψ ποδί επί (τοΰ στερεοΰ εδάφους είς 9 άνήχομεν, ?) νά άρπάζωμεν την δικαιοδοσίαν των πτηνωνρρίρτδρ-' σιούμενοι είς αίθέρια ΰψη, ώ; δ "Ικαρος, καί τυγχάνοντίς οίκτρας αθα¬ νασίας, δια τής μεταδόσεως τοΰ ίδίου ημών ονόματος είς τα καταπον- τίσαντα ημάς πελάγη. Έ άλλη ωφελεία της μεταφυσικής είναι θ«τική, καθ1 δσον δι' αυτής έξοικειούμεθα προ; τάς μεγίστας των θίμελιωδών άληθειών, έφ' ών έρείδεται 6 περικαλλής άπασών των επιστήμων ναός. Ή μεταφυσική δέν είναι τυπική μόνον Ιπιστήμη ώς ή λογική ■ είναι δέ μάλλον ή έπιστήμη της θεμελιώδους έχείνης χαΐ οΰσιωδεστάτης πραγ¬ ματικότητος, ήτις υπόκειται μέν ώς βάσις είς δπαντα τά πράγματα καί τά φαινόμενα, καθ' όν τρόπον ή ψυχή υπόκειται ώς Οεμέλιον είς άπαντα τά μέλη καί τάς ενεργείας τοΰ σώματος, διαμένει δέ άναλλοίωτος έν μέσω μυρίων καί άδιαλείπτων μεταβολών ώς διαρκής αυτών τύπος. Τον σκοπόν τής μεταφυσικής κατανοοΰμεν όίμα έρευνήσαντες τά είδικί φαι- νόμενα των επί μέρους επιστήμων ή μεταφυσαή οδτε βοτανική είναι, οΰ'τε φυσιολογία, ουτε γεωλογία, οΰτε άστρονομία, οΰτε χυμική, οΰτβ άν- θρωπολογία, είναι δέ μάλλον ή γνώσις των άπανταχοΰ διηκουσών χαί άπανταχοΰ δεσποζουσών οΰσιών τβ καί δυνάμεων, ών περ μία μόνη ϊψις ήτοι αποκάλυψις είναι πας είδικος κλάδος τοΰ έπιστητοϋ· εΤναι το κοί¬ νον στοιχε'ΐον πάσης υπάρξεως· έπειδή δέ πασά ύπαρξις ουδέν άλλο είναι ή μεγάλη τις άνέλιξις «λογικάς δυνάμεως αυτής εαυτήν δριζού- σης» (διότι εάν μηδεμία έλάνθανε λογική δύναμις έν τη των δντων φύσει, θά ήτο αυτή χάος, ουχί κόσμος), Επεται δτι ή μετα'φυυική είναι ιι,βν ύι ννώσιο τοϋ απολύτου -^τοι παγκοσμίου λόγου (καθ'δσον ούτος τό σωτήριον έργον τοΰ ΊησοΟ Χριστοΰ καί άνευ τής αίτήσεως τής σωστικής αύτοΰ χάριτος. 3) Είς την συνείδησιν εκάστου άπόκειται ή κρίσις καί απόφασις έάν έχΤ1 ή ΐ*ή ανάγκην έξομολογήσεως. 4) Ό θέλων νά μεταλάβη των μυστηρίων, δοκιμαζέτω αύτός εαυτόν, κατά τόν Απόστολον · ούδεμία ομως ύπάρχει όποχρέωσις, άναγ- κάζουσα τόν μέλλοντα κοινωνησαι νά έξομολογηθή. 5) Ή λεγομενη έκκλησιαστική έντολή, καθ'ήν άπαξ τουλάχιστον τοϋ έτου; όφείλει έκαστος νά έξομολογήται, δέν είναι ύπο- χρέωσις είς τού; μή συναισθανομένους ένδομύχως την ά- έμπορεΤ να γνωσθή υπο τής πεπερασμένης ενός εκάστου διανοίας), συν- ταυτίζεται δέ, κατά την δρθήν καί παλαιάν τού Άριστοτέλους παρατή. ρήσιν, πρός την θεολογίαν. «Τρία γενή των Οεωρητικών επιστήμων, φυ- σική, μαθηματική, θεολογιχή». Τώ ϊντι ή ίδέα τοΰ Θεοΰ, ώς λόγου απολύτου, αϋθυπάρκτου καί αΰτενεργουντος, είναι ή μόνη ίδέα, ή δυνα- μένη νά καταστήση τον κόσμον όπωσοΰν καταληπτόν, καί τούτου Ινεκεν δπο πάντων σχεδον των φιλοσόφων, άπο τοϋ Πυθαγόρου 2ως τοΰ Έγέ- λου, έχαρακτηρίσθη ώς ή κορωνΐς πάσης ύγιοΰς διασκέψεως. Θερμότατα λοιπον συνιστώμεν την μελέτην τής μεταφυσικής έν τή καθ' ημάς ιδίως έποχί), καθ ί)ν δ καινοφανής πλοΰτος λαμπρών άνακαλύψεων έν τή φυ- σικη έπιστήμη καί δ μονομερής ένθουσιασμος 6πέρ παντός έξωτβρικοΰ καί υλΐκοΰ παρήγαγεν ένίους νά φαντασθωσιν δτι μόνον έν τή φυσιχί έγκειται δλη ή ανθρωπίνη σόφια, μόνη δέ ή έπαγωγή είναι ή μ«- γική ράβδος ή έξάγουσα είς φώς τά σπουίαιότατα καί μάλιστα άναμι- φήριστα των άποτελεσμάτων. Άλλά τουτο είναι μανία μάλλον ή αο·Τα πρώτον μέν διότι αί θεμελιώδεις και ζωτικώταται αλήθειαι, άφ' ών ^έξήρτηται πασά έπιστήμη, υπάρχουσι αΰταπόδεικτοι καί είναι ποογενέ- στεραι πάσης έπαγωγης- Λα δέ διότι αί φυσικαί επιστήμαι περιγρά- φουσιν απλώς συνεπείας, άς οί έπιπόλαιοι έκλαμβάνουαιν ώς αϊτια Οί λεγόμενοι νόμοι είναι άπλαϊ μέθοδοι ενεργείας· δ δράστης δέ ίκεΐνος ά» ου δέν δύνανται νά χωρισθώσιν άνευ τοΰ έξελθίΐν τής είϊ^ς αυτών σφαίρας, είναι πάντοτβ καί πανταχοΰ δ άπόλυτος, 6 τ« ά Ι καί τά πάντα δημιουργών Λόγος, θεος «Λ ^ός ί^ο Λν 2λλην« ποιητήν, «και έν δ ζώμεν κα! κινούμεθα καί έσμέν, τον μίγαν απόστολον, θεολογία ουσιωδως λογική καί θιωηί* Ζ θεοσεβής είναι ή μόνη ορθή μεταφυσ,κή, ήςΥΧ £ τά μέν,πρώτα στοιχεια έν ^ σχολί), τή ν 1ϊε,. νίδα έ/τ* μαχρα; πείρα βίου άληθινοΰ κ«ί ϊντως ίΤα Δαβίδ ν,αί οί άλλοι ψαλμωδδί, 0« έπαναπΓθ^ είς" τον κόλπον τ^ μΓρός Π ίφών. -ίπαντελ* κατ άντιχρ·.ο(Λνιχήν β{ σωτηρίας >··
ΑΚΤ0Ι
*»«!
μΓρός
Δ
ώς δ
καθ'δν τρόπον το νήπιον ς ον τ^
6. Ειδικήν θεραπείαν άπαιτε·ΐ μετά την Διάνοιαν * Α, ; λ
βουμαι δτι καί δασκάλοι κ«1 μαθηταί ίλγον ΊΖ1Τ»' < Φ°' την σπουδα,οτητα της πνευματικής ταύτης δΧεωςΡ θΤΪ ν Γ ^^ φρονοϋσιν ώς άσχολουμίνην περί άνυπόστατα Κ μ , ^ πί?1- ?ωτοφανεΐς καί Οαυμασιιοτάτας' π δστεολογία. Εχθρά τής Ιπ,στήμης 5 »* τελωνειακόν όντες, δπως ^ ^ θΐχωσ1ί καί τάς αίγας ·Αν Έξ έιίατον είσπράττει 6 άντΛ^^^ μιχρ| σοϊος είναι ή έκ *; ΐίΚ3ί-ς λούμενος, έπισκέπτεν; .^ς ίν την δεκατην καί ίγχει^ζπ χο» μης· ούτος δέ πάλιν παρίβει χον έπίτηδες χαταπλίοντα έ; 'Υπθ τόν διοικη-ην τής τρείς γραμματβΤς, δ μέι ίΑ 6 τρίτος διά την ελληνικήν έν Καβοίλλα, μκταβαίνοντει ι τούρκου Σούμπαση, £χει τ.ϊτ. τατος χριστιανβς ίρχων, υιώ έν Παναγία διατρίβων πρίι$ρος_ συνδιαβκέψεις μετά των Ή δλη πρίυοδος τοδ γροσίων. Ή θίΐος μέν αυτή ρών, ίχει δαίση παμπάλαια Χ ρέοντας ρύακας. ΟΙ 3έ θίιιοι;' χ,ος, ηρώτησε τίνα είϊότα τχ ηί ] τούτου εΰημερίας * ήχουντε Μ ' περισσότερον Ινα τον κατβ στη κώμη σχολήν ίνα διδαχ«ί ύποθέσεις τού. Περί μέν τοδ «| ταυτα δεξιάτης των διοικητών σχολείων καί της εργασίας, ή άνευ λ6γου ήτοι κροπβτώς βταται πολλάκις αρίστη κ*1 τί} Ιστορία, χ,Ί εν π^ ίχ φαντασία δμολοχβϊται άπα( ίστοριογράφος οϋτε ^φευρίσκι δμως καί διακοσμεΐ Λχα μ όξΰνουσιν άναμφιβόλως · άγαθφ- τούτου ίνεκα άρίσηι την προσοχήν επί γεγονότα πτύνη καί υψώση την ^ Ουτορήματα, δπως άν«ι άνθρώπων. Ό β{0? «Ο 'μεγι τοΰ Γουστάβου Αδόλφου ιμη των συγχρόνων καί δημιουργ καθαίρει την καρϊίαν, άνυψθΤ των μυθιστορηματ,ων καί γονται υπο της ποιήσεις «πό γεγονόίος δψηλολ μ- φαντασίαν βια της άνβγνώβιι βτών άνδρών διπλήν Ιχιι κ«ί έν δρατΓΐχωτάτω «αρβ5 πρβχθη. Άλλ'ή σκόπιμος /.. νίσταται βΐς την άπαθή των ι δ?«λβι να συναρπίζη έν τ| ί του, *«Ρ«Ρχομέν«ς βιμν-ίτας ή άνακαλέιτϊ) »1ς την μνήμην 1 συναφεία καί άλληλεπιϊρ^" πατοϋντες έν τφ βίω άν; • τες, ο^τω πολλοΐ διες'έρχι μίαν δ·.ατηρο·>ί1 ζωηράν εί
άναζωογονήττ} χατ» τβς &?,
έμπνεύση έν ταίς ώραις τής
σελίδας ίστορικής 3'*)5« μ
το3 τετνπωμίνου ·/
Λΐνακοθήκην τής
ζωηράν κχί πλήρη
μαθόντε; απλώς δτι 0^

παραλίαν. Σχολεϊα μέ'
_ι_____~ Λ..Λ"» Λ.....
τής Πΰλης, ειπών « ο
ταξύ Ρωσσίας καί Το< καταβάλη προσπάθειαν ή οΊαρκή; μχ "■' λυ,ως παρεκάλεσβν τφ Ι8ο(ί ' β ~------ "λ "^«α·, οψ,,νΐ,, ·Λ^^ <^ »-~»~.; — 1 ^ ΐρος μ5ρ?ωσιν διδασκαλίαν κατ«φαλη προσπάθειαν όπως παγιώση τήν αγαθήν συμ- ^ ^%> ν» '7.ε*ιάτη τ5> °'ιΧ·ε1ί5ν *χ{- πνοιαν "· Κ.*1· έν πολλαί; δι' άλλα-.ς περιπτώσεσιν έξεφρά-
-ησαν επί τη πατρική σθη υπέρ τή; διατηρήσεως τής ειρήνη; καί τή; ίερότητος
,, α^ν-α'Ί ετελείωσεν ή υπό- των κειμένων συνθηκην.
Χοί άνθρωπον κ«ί δευτέραν έγ-
Ί Ά^5υ Μαρωνείας, άλλ' 6 σε- ΑΓΓΛΙΑ.
' -■'-»" είλικρινής «Ι ΪΡΜτηρία Κα1 ά την άναχώρησιν του Ύσί?^ ξέν παύονται
αί αγγλικαί έφημερίοες, καί ίόίω; αί των συντηρητικων,
σχολιάζουσαι -ολυτρόπω; τοϋ Τσάρου τήν ύποδοχήν και
πραγματευόμεναι τήν εσωτερικήν πολιτικήν τή; "Αγγλία;.
«Οί περί ειρήνη; λόγοι των λορδων Ρώσελ καί Δέρβυ
1'· 1{αν γωτδς, διότι ενταύθα, εϊπερ
' °Β ι;.3ρ?ωσιν προαπα'.τοΰμενα.
' ■ -γ'χχ ε^αι άήρ ύγιέστατος, δρη
''''}«*« *αι η πέ?1* π3λυχύ',Ααντος
'" - νοσηράν *»* πνιγηρον τοϋ αέρος,
■ -"ής νήσοις· χχί ώτο το ψΰχος
ίΐνϊΐ πως ούτοι ΰποφέρουσι
ιι?_.-Λ'ν/4Γ™ΐ'τι μεν έν Θάσω
κ,....- .τ..-, ·λ
εϊί
Ό
1
ν*1
ώ
Ιήτη' καυοΛοο ομως είναι ή
'Ναίυπλίου ά'/.ρ'. Κωνσταντινου-
,τ,ϊ··-
«.^γ,άρων *« Τούρκων Ιζαθεν ή
¥* ώ λϊϊ*ί(ί>· 0>ι <>Μ"Ρ6ν, περΐ τοΰς
ν,ί" , ΐΛΐαίραι' καίτοι δέ. διεσπαρμένοι
** ά?Χ*ίοι) ελληνι*3υ χαρακτήρος. Εις
ί" 'λληλο; τη; νήσίυ θέσι; εναντίον τής
ώ^^ΐ0)ρίων τής νήσου τρία μόνον, Κά-
Τ Ιίιί»ντ«ι »* «ΰ δν:ματο; νά κατα-
Γ ρ^" /»! τδ» ελληνικήν νήσων είναι το
) Ι ίί»ΛΙ"';,... !„ α^ ω/,εν ,ςατα τον με-
ΡΟ22ΙΑ. , , ,
& τ* <*?*. ·*«^Γζ τήν «τέρα είναι παρανόησι;. Ή ύποόοχη ήτο αξιοπρεπεστατη μέν, άλλά καί ψυχρά ένεκεν τή; προσφάτου άθετήσεω; τή; τε παρισινή; συνθήκη; καί των περί Χίβας ύποσχέσεων. Προ τίνων έτών άνεστατώθη το Λονδίνον Ιπί τή Οριαμβα·Π είσόδω τοΰ Γαριβάλδη. 'ΛνεγνωρίσΟη αρά γε τοιούτοι τροπω ή προσωπική άξία καί αί πρό; τόν εθνικον άγώνα υπηρε¬ σίαι τοϋ μεγάλου πατριώτου; Όλίγα άνθρωπάρια, γνωστα εί; τήν αστυνομίαν, άνέβησαν επί τα δένδρακαί τουςστα)- -ΐ«,.»"λ«ί.των συαπεριφορδ;. Ά *»*'?? μεταρρυθμίσωσιν αυτ» διά των^ερ ^ ^ τίνες, π»?α3αλλομενοι πΡ^' ^ δτι καί δ θώρς*- _.ΐ—την οιλελευθερια;. Αληΐευει μ^ ^ο πε. πε· τ - τ άπεναντι *«» -ν γ-- ?λ; 5ποι πασά κυ^ί.^»·!-- _.>ηΓιντ9ΐ- δέ καί ««*—·, -Γ—-
χεται τή 15 Ιουλίου έν Βρυξελλα^ π ^ τελο«ντα, ^ ^^ ^ ίλου;το.
}. ά--είλη^,* 7νΤπαϋσς των πολέμων είναι ματαία λ ο , - ^^ ^ ^ ..,,
-«^-«,. ΕΦ όσον η<™^ ^ ?ιλαν0?ωποτερο; Ρ ? ^, ^ 25 ε-τος· ?τά ίΓ?Ι«τ«ι 6 Γορτσ«κώ? προτεινων Ρ α^στ,ν £το; ^ πενταετης π ν ■-* ·— — _ .. . τιπρόσωπον. Έφ' όσον έλπί; καί εύχή κενή. των άλλων διτί7"··~ την όσον ένεστι ;. «·' ν,βΐχαί Γενίσσαρ. Γήν ΐναςα^την . ,—, --· - - ί)ι *ϊ«Α3ς ή Παππαμασχαλας καί το άλλ' ουδεμίαν *« *%****!* ν** ^ «* ^ν™ 'Λ ' ^-,ίλλτνικών ονομ.3ΐτων. "Απαντες οί νη- Τ,1 ι^ «,ϊΊογνωμιΙαι έλληνικωτάτην, έτήρη- 'Τ' ι ^.Ιιιοηώ», είναι Ιε εΰθυμοι, φιλυπτ,ρε- τ.< '^ΙΙ νειραγωγήσεως, διότι άλλως δέν άλλ'ούδεμίαν ούτε ήσθάνοντο ουδέ ηδύναντο να αΐσθανθωσι συμπάθειαν υπέρ τή; ίταλική; άνεξαρτησίας. Η πλειστη των "Αγγλων μερίς έθαύμαζε τον άνδρα- τα οέ «ιε«~- μοϋντα πλήθη εθεώντο αυτόν χάριν άπλή; ι,εριερνι^ 1ο αύτό συνέβη, δτε ήλθεν ό τή; Περσία; Σα,χης. Επη. ;ηΑν, άε τόν νούν των Άγγλων νά οΐκτειρωσι την υ ■πολίτ ι ,; καί πενταετή; ΐϊληρ/' ίνω Βουλή; σχέδιον τ ένίοτε μετά Τ{λων ή τής διοαήσεως, είς ήν κατα- μοϋντα πλήθη έυεώντο αυτόν χαριν ~λ,,^ '«Γ"^·"Τλθ αύτό συνέβη, δτε ήλθεν ό τή; Περσία; Ιαχης. ΕιτηλΛίν άράγε είς τόν νούν των «Αγγλων νά οίκτειρωσι την έλεει- νότητα τή; έπ^ρατείας του ή νά τω έκφρασωσι πόθον π ι η ^; αύτοϋ καί τή; συμμαχίας Έν τούτοις αι μ ν .^...ι είς τιμήν του πανηγύρε^ ύπεοηκον^σαν τάς πε- ,ρϊφομένας έν τοίς μύθοι; τή; Χαλψα;, τό οέ οημοσιο Τιδία Οεώμενον τον απόγονον δήθεν τοϋ Κύρου και τού *οείου Ό Τσάρος τουναντίον έχαιρετίσθη ήττον έπιοει- .Ρ.Γ^Γ^1Ρθοου3ωδώς, ούνί βεβαίως Ενεκεν δυσ^ε- της ΔΑΚΙΑ. 'Αφ' ότου επεσκέφθη τό Βουκουρέστιον ό πρίγκηψ Μί- λαν, πάσαι αί ρωμουνικαί έφημερίδες δημοσιεύουσι σφοδρά άρθρα περί των άναμφιςβητήτων δικαιωμάτων τή; Ρωμου- ν'ια;, ήτις είναι, ώ; λέγουσι, χώρα άνεξάρτητο; καί χαίρει αυτοδικαίως πάντα τα πλεονεκτήματα τή; κυριαρχία;. 'Ανε- τύπωσαν περι πλέον άνώνυμον διατριβήν «παλαιοϋ διπλω- μάτου» γερμανιστί, γαλλιστί καί ρωμουνιστί, ζητοϋσαν νά άποδείζη ότι συμφέρει είς τάς δυνάμεις, εάν άληθώ; κή- δονται τη; έν τή Ανατολή ίσορροπία;, νά συμβιβάσωσι "~ηΑ τλυ κάτω Δούναβιν τα δικαιώματα μετά των γεγο- ■·""»> οσα; τω 1856 καί 1858 πανδήμω;
ΓΑΛΛΙΑ.
Γο ^ουΒαία καί περιφανής; ιινος βν.-
'ΐϊ' «α^^^ορ,ς έν τοίς λιμέβι χαι πλουτη
.... ,· 4λ6ιιλ ,.^ίι* ττιν θέσιν της ήν με-
I
ίΐΓ θΛατ^ιΟρ5ς έν τοίς λιμέσι και πλουτι
ίίν, |ΐ',(^*·ή μέν διά την θέσιν της ήν με·
Ιλ*ςΐ» 'Ε^ζ' αχεδον(ας, Θράλης, Βοσπίρου
αι*ή τφα. ■»,.ύεβ τονυς ήηβαυρούς της, πα-
ΐ' εργάτας ρ·*αΚ*._ 'Αλλα ^ ή ^σος εΙχε
μ. 2ήμερβ» ε·> ^ αΛηρόϊρβμβι 6ά άπο-
των πίΧε*» ««Τ*01^, χαΐ ^ άναζωογονή-
Λ «τ«μΛν *;οε«6μ ^^ Θα ώ?,χη0*
;·, 01 ·«»! ?Τ*ϋΡ'ί ^ ««έμειναν· το «ρος
καταργήσαντα την οουλειαν, Λαΐ ™ * ο1
Κωνσταντ^ουπόλεω; ™^Ρ*Γ±, επιστήμην, τήν
1 μεθα πασάν τή; *<^ ,^ΔΛ* καί ό'Αλέςαν- ΐέννην καί τήν βιομηχανίαν, ^Ψ^' , 6 υ, του δ?ος«ι οί διάδοχοίτου άναπτυσσωσ^ ? ^ /ράτουςτων καί δ^ωσιν έν 1« ^^ ^^· ΐ^ί^^ θΙ"ά;;^ »ΓίΤλ»««« έν ε^Ονοςτι φαντασθη ποτε, "ι ^π0 . δλίγον Τήν πλάνην ίΐά* νίβ;μονίαν 84 „ άσ^λείβνΛ^ωήν ε'ί ζ μιώση ατιμωρητεί, ανα^αλ^/τούς 'δεινοτέρους των ^.ι^:;37ενον εν^ ***. Γ^! Ί τού. «Υπερβδσα δμως ^^^^'άζει τό στρα- δ νών ΐϊλοι- ·3άαιοι τοδ'ά»Λτυχ- .^ς Έλλαίος,Λ "Λ" Κ ί ;ατο ο «-.^^ ·»<......„.. συγχαρή αύτψ έν ονόματι των δημοκρατικήν εν ιι^,νΊ καί τω προσενέγκη μετάλλιον, δεΐγμα τής βαθυτάτης πρός αυτόν εύλαβεία; καί πίστεως. Έν τή μακρά απαντήσει του ό γηραιός τνολιτικό; εΐπε πρό; τοϊ; άλλοι; τάδε. « Εϋχα- ριστώ υμιν, κύριοι, επί τή έλεύσει, επί τψ τιμαλφεϊ δώρω καί επί τή εκδηλώσει ών νυν ήκουσα εύγενών αίσθημά- των. Των αίσθημάτων τούτων σύνοιδα ότι άζιος ύπάρχω, εάν μή καθ* ολοκληρίαν, τουλάχιστον έν μέρει · χαίρω δέ ταυτα λέγων ενώπιον των άντιπροσώπων τής Γιρώνδης, ών έν τω μέσφ ανέλαβον τήν κυβέρνησιν καί τό πρώτον έποι- ησάμην χρήσιν τή; έξουσία;. Κ,ατά τήν εφετεινήν 24 μαϊ'ου ΰμεΐ; είσθε οί προσφιλέστατοι γ,ί^χ^ις, άμα καί κριταί μου. Πέρυαιν, δτε έχωρίσθη άπ' έμοϋ ή έθνική συνέλευσι;, ουδείς ηδύνατο νά-όνειδίση μοί κατάχρησιν τής έζουσίας, άπαθ,ώς αναλογιζόμενος τήν ησυχίαν τή; Γαλλία;, τήν αποκατά¬ στασιν τή; τάξεω;, τήν απροσδόκητον άναζωογόνησιν τή; Τίίστεω; καί τήν δι' έμοϋ καί των άζιωτάτων συνεταίρων μου απελευθέρωσιν **' - ν«·—«νοβτιθϊΐν ότι δέν ήθέλησα ν'άποκαταστηαω ^ ,____1Λ Άλλ'άράγε ηδυνάμεθα νά προκηρύξωμεν ..,. ρ. -έν^τή ώραία υμών πόλει άπέναντι τη"; τρομοκρατίας εν Παρισίοις καί τοϋ λίαν δημοκρατικόν φρονήματος των νο- τίων έπαρχιών; Ηδυνάμεθα νά άναλάβωμεν τήν αρχήν καί ~)ά έκβιάσωμεν τήν αναγνώρισιν τοϋ κύρους τής έθνικής συνελεύσεως, εάν άπ' άρχής έκηρύττομεν ότι αθτη συνήλθεν ινα καταργήση τήν δημοκρατίαν; Ετόλμησε τις άρά γε τότε ν —.^—« τοιαύτην πρότασιν; "Οτε δέ πάλιν, Ενα μήνα Αομενον ιι,ρρν, »» ... σμοϋ. Ό μέν Θιέρς ηθέλησε____ μελών, έκπροσωπούντων τό άκρον ά· ρέτως των τάξεων τής κοινωνίας κα< περί παντός μικροϋ ή μεγάλου τής πλήν των καρδινάλεων έπομένως, τώ. ναυάρχων ο'ί τίνες αυτοδικαίως Οά ειχ ηδύναντο νά άναγορευθώτιν υπό τη έκλεγώσιν υπό των κατ' επαρχίας έχλ Οολικοί, διαμαρυρόμενοι, Ισραηλιται, . Οεϊς, δημοσιογράφοι επί δεκαετίαν έν τφ ψαντες, έ*μποροι, καλλιτέχναι, βιομήχανο διευθυνταί σιθηροδρόμων ή έμ-ορικών ή -...... πικών καταστημάτων κ.λ. Ό Βρολϋ τΐροσεπάθησ^. μιουργήση Βουλήν έκ 3ΟΟ, έξ ών 40 μέν Οά είχον έδραν ο., τοδικαίως, 100 μόνον Οά έξελέγοντο έν ταΐ; έ-αρχίαις, 10 υπό τοϋ προέδρου τή; δημοκρατία; καί 150 υπό τή; κυ¬ βερνήσεως. Είς τοιαύτην πλειονότητα πολιτικών καί κλη- ρικών όργάνων των Όρλεανιδών ήθελεν δ δού"; νά χορη¬ γήση τό δικαίωμα τοϋ έλέγχειν τόν πρόεδρον τής δημο¬ κρατίας, καί διαλύειν τήν συνέλευσιν. Τόν σκοπόν αυτού νοήσαντες Σαμβορδισταί καί Βοναπαρτισταί διενήργησαν τήν πτώσιν του καί έματα'ιωσαν τα μηχανήματα τοϋ μνηστήρος τοϋ Ορόνου, κόμητος των Παρισίων. Μεθ'όλην δέ τήν Ορυ- λουμένην έκ νέου συνεννόησιν καί διαλλαγήν των [ϊασιλι- κών κομμάτων, βέβαιον ύπάρχει ότι τα συζητηθ Γΐσόμενα τοϋ Βρολϋ νομοσχέδια Οά άποτύχωσι διά τόν αυτόν λόγον δι' δν απέτυχον καί πρό μηνός. » —ι δλου τοϋ «§|5ΐ|2 3ρος *«ι ^^ , έπαισθη- »-0,ήμ1τα **»«[*"% 3εν τ««^,**^ Ϊ24 ■ Ί* ηρώτησα ^ * εΐνα^^"» ™ ιέε»(ν»ντο *ή >»&*«*· χ να κ«-
ί (τινες
πολιτειαι, λ*. ..,, ις άλλοις τάδε.
«Παρόμοιον συμπόσιον ετέλεσαν οί συντηρητικοί τοϋ Έσσέζ
προ 33 έτών. Εύχαριστώ δέ τφ Θεφ τψ παρατείναντι τάς
ημέρας τοϋ βίου μου 8πως καί αύθις συμπανηγυρίσω τόν
αυτόν θρίαμβον. Ή διάλυσις τοϋ 1874 ήτο περιττή, άπρος-
δόκητος, αύθαίρετος πράξις άνδρός, Οελήσαντος διά δόλου
νά προκαταλάβη τού; πολιτικούς άντιπάλους του, πεσόντος
δέ είς 8ν αύτος είχεν δρύξη λάκκον. Σέβω μέν καί τιμώ
τον Κ. Γλάδστωνα, πολιτικόν 8μως εύτύχημα ύπολαμβάνω
τήν πτώσιν τής ληστρική; καί άπονενοημένης αύτοϋ δια¬
χειρίσεως. Τό κράτιστον άποτέλεσμα των τελευταίων έκλο-
γών είναι ότι άπανταχοϋ τής χώρας διετρανώθη σ^οΖξιΐχ
αντίδρασις κατά τοϋ φιλελευθέρου κόμματος, είλικρινής δέ
καί άνυπόκριτος πίστις πρός τήν μοναρχίαν καί τού; συν-
τηρητικούς Οεσμούς, Βεβήλους έπέβαλε χείρας ή τελευταία
κυβέρνησις επί τήν προτεσταντικήν Εκκλησίαν, ής ή |μ^
τήρησις έ'ν τε τή Αγγλία καί τή Ίρλανδία είναι είς των
πρωτίστων δρων έφ' οί; άνέβη επί τόν θρόνον ή άννοβερική
δυναστεία. Ό Γλάδστων εφάνη ίερόσυλος καί δεσπότης.
"^ "'ίγα; ίστοριογράφος Δαβίδ Χιούμ, άνήρ παν άλλο ή
'*'"—■"" καί δεισιδαίμων, είπεν ότι άνευ επισήμου·
ι-. ~.^.Λ,·χ,τια.α£νον £'Οςος δύναται νά υπάρξη.
ιίκου Η' συνεδέθη μετά
ίβήσασα ούτω πολλούς
»τικων νρ.νρι-^
«μάλιστα άγώσιν, ηίΊ^Γ^νΤ1 Λ|7'ι:'"Α':ίι--ί——«-*1—'
»ηται είς τάς δάφνας του. Έπειδή οί τή; πατρίδος προδότ
»ύπερίσχυσαν τή συνδρομή των εύαπατήτων καί άκάχ,ων
«άγροτων, άνάγκη ΐΐασα νά άνοίχθώσι τούτων οί όφθαλμοί
συνι#«.-ν·—-.7 δπω; προσοικειωθώσι δημοκρατικά φρονήματα. Αί'τιοι τοϋ
ινα καταργήση τήν δημοκρατίαν; 'ϋ,τθΛμηυο .^ _Γ._ ι »κακοϋ είναι καί οί λεγόμΓνοι παλαιοί φιλελεύθεροι συν-
νά ποιήση τοιαύτην πρότασιν; "Οτε δέ πάλιν, Ινα μήνα «ταγματικοί, οί κατ'επιφάνειαν τήν αύτοχρατορίαν μισοϋν-
ύστερον, έσπεύσβμεν εί; Παρισίου; ίνα καταστείλωμεν φο- »τες, άλλ'ομω; δουλεύοντε; αυτή, άμα άναβάντε;'έπί τή.
Λ---·' ^«νάστασιν, δτε ήναγκάσθημεν έν ονόματι αυτή; «αρχήν. Τί είναι δέ ή αύτοκρατ'ορία, ή υπό τήν -ροσω-
' ......^"«Λ* ούνί περί »πίοα τή; είς τό ΙΟνο; έκκλήσεω; τολμώσα νά παρέλθη
»έκ νέου εί; τήν πολιτικήν σκηνήν; Είναι ή ά'ρνησι; τή;
«Γαλλία;, τό δνειδο;, δ δλεθρό; της. 'Αναιδώ; ψεύδεται ή
»αύτοκρατορία λέγουσα δτι Οά άφή ελευθέραν έν* τή έκ-
»λογή τη; τήν δυστυχή χώραν, ήν άνευ άμύνη; καί πα¬
χ ρασκευών παρέδωκεν είς τού; έπιστρατεύσχντα; Ώ^ωσΊθ'κ.
»'Η αύτοκρατορία Οά πράξη καί νυν δ,τι άλλοτε· 8ά προ-
»τείνη τή Γαλλία νά υπογράψη τήν παραίτησιν της. Χάριν
»τή; αύτοκρατορία; άπωλέσαμεν δέκα χιλιάδας έκατομμυ-
-!<λμ τγιν παλαιάν ημών στρατιωτικήν δόξαν, 200,000 *>—~... ^^ Άλσατίαν ν.αί τήν
ύστερον, έσπεύσ»μεν είς Παρισίους ινα χ*ν^....._Γ
βεράν επανάστασιν, δτε ήναγκάσθημεν έν ονόματι αυτής
τή; συνελεύσεως νά δηλώσωμεν δτι ήγωνιζόμεθα ουχί περί
τής μοναρχίας άλλά περί τη; κοινωνική; τάξεως, ήτο δυ¬
νατόν νά προκηρύξωμεν τήν μοναρχίαν; Ένα δέ μήνα ύ¬
στερον δτε ήναγκάσθημεν νά έπαιτώμεν παρά τής Τρα¬
πέζης τόν έπιούσιον ^χο·^ καί νά εύρωμεν αίφνης 500,000,000
φράγκων ΐνα ώθήσωμεν τού; Πρώσσους ολίγον μακράν άπό
των Παρισίων, ηδυνάμεθα νά έγκαινίσωμεν τήν μοναρχίαν;
Είς ότϊόσους καί διτοίους κινδύνους δέν Οά ώθοϋμεν την
-·ίί- ί^ν, -«ΐ3ενοοϋμ.εν τάς χρεία; αυτής; Ό-
των ιχ«|.-----
Εί; όΐϊόσου; καί δΐϊθίου; κινόϋνου; υ«.ν ν^.___
δυστυχή πατρίδα εάν παρενοοϋμεν τάς γ_ρεία; αυτής; Ό-
πόσα δέ προέκυψαν άγαθά ^κ τής παρατάσεως τής δημο¬
κρατίας ήτις ήρξατο έκτοτε καταβαλλούσα βαθείας τάς
ρί'ζας έν τή καρδία πάσης τάξεως των πολιτών; Έν ονό¬
ματι τής δημοκρατίας κατωρθώθησαν έν μιφ διετία πλεϊ-
+Ψ9 Α'^αθά. Ή άξία έμοΰ καί των συνεταίρων μου, εάν κα-
Οόλου υπάρχη τοιαύτη, έγκειται απλώς έν τή έγκαίρω ά-
ναγνωρίσει καί είλικρινεστάτη άποδοχή τής αληθείας ότι,
ώς τότε είχον τα πράγματα, μόνη ή συντηρητική δημοχρατία
ηδύνατο νά παγιώση παρ'ημίν τήν ασφάλειαν τή; χώρας,
τήν ευημερίαν τής εργασίας, τήν προοδον των έπιτηδευμά-
των καί τήν ελάττωσιν τής έσωτερικής καί έξωτερικής έ-
λεεινότητος. Οί άνδρες, οί δνειδίσαντές μοί δτι δέν άπέδωκα
τοίς Γάλλοι; τήν μοναρχίαν, έ'σχον αύτοι έν ταΐ; χερσί τήν
εξουσίαν ολόκληρον δωδεκάμηνον, άλλά δέν άποκατέστησαν
τήν μοναρχίαν. Ή Γαλλία, νοήσασα τό μάθημα τουτο, έ-
δειξε διά των έργων δτι τό ένόησε έν πάση νέα έκλογ-ίί
βουλευτοϋ. Δέν διέλαθεν αυτήν ή προφανή; άλήθεια δτι ό
βουλόμένο; νά άποσοβήση τόν κίνδυνον έμφυλίου πολέμου
καί νά παγιώση τήν ησυχίαν καί τήν είρήνην, δφείλει νά
'--- ^ί&γ,ν την κυβέρνησιν, ήτις συνενοΐ άπαντα τα
—·"" -ηλιτών, του
,,άνόρειων »»*;**-,· δέ ταυτα 6λιγα; η^-ν
,,Λωραϊναν. Άπωλέσαμεν οε . οτείνεται ·ψ ,
Ιθολαήν ^Τ^^Λναν δτ, άνα,νωρί εί την
,,Βοναπαρτ^μό; π?οσ1ϊ0^α4ρ^σότε?ον την 8εσα*υ- ως
)ιτ0ϋ λαοϋ ^ψ^Σ ήΡ8ολί« ττ,ν ίι«τ?-Η %
ΙΤ
,γωνΜρ* »» ·Τ«»"-^_------ ,&_
των έριόωντης. ύτ
»τής επτα&ιν.*., -ΓΛ.,..
»μεταβολήν τίνα καί οποίαν». *Ακολου>)ω; «*. ■!.*[.„.
άνταποκριτής δτι δ καταρτισμός τοΰ νέου υπουργείω.
αύτόχρημα πραξικόπημα · ό Μακμαών, βασιλική; ώ
1 ' λ- ΐνίΜίτο ιι,έγα; επί τή; αύτοκρατορία;· άμΛ
^ μ1!
άλλ*
ι (αί
εί; ^ ,
άρθώσι ι«·> - -
σώτα;·
τοϋ
φι-
Π
*»
^ί τή *ΤΤ*«* Τλό,οτον &$» ^Λ- ίρλανΜ; «^Λ "»*? °
Κ Τή; σήμερον/>έν την' ^ ψ^^ψν ; ]Γς »ν 'Αεζ^' «« Ίρ·
» ίγώ τα έλλε^οντα. ^ , ^^■ σ , | ^ ^ %Λ^.^^ Μ
^ατρίβων έν χώρΐ Ζ^^°% ύποδοχή
^ό; άθρόον το ^ ^ ^ Η ,
οϋδΓό Τσάρος.η^ατ ^ δέ Λ·> »'^ δέ τόν
ενα
γανα δημο^ι - ^^^ ςκαί
ώτ είναι έ,αρχία ήχιστβ μετρ^παΐων * ί ^ ταϊς
:είς^λΐνον « Μ ι άχλ0 πο6ω η την η λ ,νοιαν
83τ« ΒίΛ?££Ηκ=ί5£
ϊ£'^£'μ- Π^

?- ΖΊίΓΖ^Τ < ™ρ° , ..ρ.-,ου.α) προέπιεν ό Τσάρο στατον ανταποκριτήν « είς την υγείαν την ευημερίαν τοϋ ποι'υ*™*"»* ■ ** 'Λ Τ4ν·ύηα«ρ£ ΤοΓ /'είς ^ν Υγείαν, Λ τ_/ V £ν βουλβιτί: ,?-,«».' 'ι^.«χ^-« Τ_ / " έ ί »* Ι « «Ο νεον ^«.Ι^... ι , . Ι οατε * 5ί«ς ού μόνον τώ «α... λ...... „,. ΕίΟε.*Μν«γχ«οτ«τον έργον ^ «όν™:,-.. *,»· , ΤαΛΛικο; τυπος πά—,, „„„____ σως. 'Αλλ' .**£«% π μόνες, οίβς ό Αλεξάνδρα χ,ίποντα- νά πρανθώσιν Ι Ϊ °' έν Έρλα'γγγ} σπουδα'ζοντες §^ΐΜΙ&ϊ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ Ε/4Η2ΕΙ2. Ή λίαν άκβδσ<ραλής κατάστασις των έν Γαλλία πραγμα'των πα- είς τάς σπουδαιοτέρας των αγγλικών εφημερίδων τό £ν8Α»<··~· -·-■ ι πάντες κακών κ«ί «λ----- " ·" —"«ι, εταιρίας. 'Η ?«»»» ' ' ,'—'' συν«λευσις των α«τ/ ι..*« «]Ρ> τού 1789, ο?Ον «7 Ι χ«Ρ*Χτ>5ρα |.
—ίΚέ··τΐΕί—5ΐ&!β«^ ΙΒίϊϊΜϊΕΗδίδ
, Βερολίνον, ^4/5. — Ή ί2
μερίς» διαψί6ίει «ντόνα,ς' την διαδοΖ
παρίσταται ώς μνηα^ρ το5 "!!!ί(4
Έ λ α ι ό λ β δ α.
Ζαχύνθου κβί 'Λγίβς "
Ι Ι """
^.«.«^, υπάρχουσι τοσαΰτα κόμ^ατα
ταφείς εν τή 'ίνίικ^, άντενεργοθσαί καί μι-
άίιαλλάκτως · κατά τουτο £ε μόνον συμ- ,„ ;,""
, > «-ίί' !>> / ι οριΛζει μ έθνικ'η συνελει
άφινωσί οηλα5η μη5εν κομμα νά χβτι- ^ Γβλλ άπεκ3
,;ι ^ άλλων. Οί μέν ^ββοϋντβι μηπως κατά τον χοίθ>!νται άχίνητοί) ^^ ... ^«^ Μ
τροσεχή μήνα ί'οωσιν είσελαύνοντα θριαμ|3ικώς άς Παρί- άκίνητος κά&ηται 6 πρόεδ^.. ^«ιαΐν εν τή χειρί κώδωνα, κά?-αίτίς
π'ους Έρρΐκον τον £'· οί δέ φρίττουσιν άναλογιζόμενοι την '8έ έ ρήτωρ επί τοδ βΐ{ματος ίσταται ώσανεΐ άπολελιθωμένος. Οί χω-
νάβασιν Ναπολεοντος τοϋ Δ'· άΆλοι όρθοτριχιώσι φαντα- ρβ?»λβΒΐ«ς, οί στενογρα?Οι, τό πολι^λι,Οΐς άκρβατ/οιον »<-- έμενοι την γαλλικήν πρωτεύουσαν έ'ρμαίον των Κομμου- ν6τι Ί'Γ'~*ϊ ^Ι1™^^ --^— ~ «λ » , ί ~ ο ~ Γ ^ ι / Γί χείον βίου μάλλον ή βίον πραγματικόν, νιστων. Ο,τι ομως επι πάσι ιρορειται ή πλειονοψηφίαν είναι__________ ή μαχροχρόνίθ; παράτασις τοθ δημοκρατικοθ πολιτεύμα- Άπό τ^ς άλώσεως τής Άλγερίας συνείθΐσαν οί έν Γαλλία έρ- τος». Ταυτα ό «Χρόνος». Μετ' ολίγον Βά ίδωμεν τί 9ά Υ*'τ«' νά γορώαι ζώνην έρυθράν, ί}τις μετά το3 λευκοθ 6π3καμίσοί» και συμβή καθ' όσον επανελήφθησαν γ?οη αί συνεδριάσεις της Τών κ"ανών άν&Ρ®<»ν «πήρτιζε τό χρώμα το εθνικόν. Έπειδή ή στβλή εθνικήν συνελεύσεως εχρησίμευσεν έσχοίτως είς παντοίας ριζοσπαστικάς έ-ίδείξεις, ό δ»)μαρ- ' --------------- χος Άβινιών άπτ)γόρει>σεν αυτήν είς τους 1% τού δημοσίου ταμείον μι~
σθοδοτοομένοϋς εργάτας. Το μέτρον το·3το ένεποί«ϊ?« «^....... '
Την «Έφημ. τών Παρισίων, γνωστόν όργανον των τύπωσΐν είς άτκ«κ τβ-·-------'
Όρλεανιδών, ήνάγκασεν ή έχλογή τοθ βοναπαβτ(β·τ"·'· ρ—
ςοϊηξ νά ποίΐίση τ-Λ" χ— '
^Ρωτεύοιοσα. α ΖΤΜι<1 0[ δ^ττόται. »? ΛΛ'^ έΖ°^τι ν'άπο- Ι σο" "*' Δουνοίβε,ος, .. 7.50—7ϊΊ 7.35, ?ουντ. 116· σ. 4000 ΣιχΛ,Ι σ. 1500 ομοίας ΓαλαΚου. . «ο^ ϋ§ΗΗ|§χϋ ___, ^.ι,υβπαστικάς έπιδείξεις, ί Βήμ&ρ- Λ-, Λ^ινιων απτ)γίρει>σεν αύτην είς τους έκ τοθ δημσσίοκ ταμείοι» μΐ-
σθοδοτβομένους εργάτας. Το μέτρον το·3το ένεκοίησεν άλγεινοτβίτ^ν εν¬
τύπωσιν είς απάσας της κοινωνίας τάς τΛ'ξεις.
των Έπίγρβ?ωι
νίοϋ
τού ΐ
, 1302,/5Χΐ8 ,Τ
2126'Ζ6' Μ 3002,
σημαντικώτερ^ΡΪ»;
V,»
^ «
Σειρά 15/^
>ίων
ν τού
τών Καλών Τε-
τοΰ
τών
Ή έν βερολύ
όνον Γ
(ου τού.
θασεν
, ..-. Λψ ής ημέρας Ιφ
^ρυτρά τοθ "Εμς άφίξεώς τού,
λώόη πρός την υψηλήν και (ριλανθρα.
μαχου τής ευρωπαϊκης εΐρήνης. 'Εν
δα'μω, Λονδίνω καΐ Βρυξέλλαις, ή Α.
υπο βασιλέων καΐ ήγεμόνων, έτιμήθη
£>)μοιιν ένθοκσιωδώς. "Ολος ό κόσμος
··-' :έρα άπολαώίυτ'· -=-
.* '££? ί3Κ?Π* *'·«· ~«ύ ίΓ^3 __
«λίτιχ* ο&Ϊ.Μ,Γ'ΐ.^ Χυ^Ρν>}σίωί. -------------------__
. .. ..Λίνϊ3«ς προστοίτοι» τής παγκοσμίοι
-τ·ΐ'·ι* «« εμποιήσ»} ιραιδράν και διαρκί} εντύπωσιν είς ά'παντατά Ιθνη,
., ,* «ντιστή όσον * δύναται Τ* π£Ρ' ^«ί""0" ποιοιίμενα την διαττίρησίν φιλίων ίιεθνών σχέσεων >».
.„_- ' ..... άμε'σως *αι «π' εύθείας είς την ύποψη?ίό™τα τοθ Μομ- , ,. Π^/ν ^^^ /Αλέξανδρον, έλθοντα προ μικροΰ δι'Όλ-
^ '*" -ΓΜ/τιί «~! ^ ^. 'Ί > ~ < ι ' ι ι · λανδιας, απέστειλεν ο στραταρχης Μακμαων τον στρατΜγόν Παγιώλ, ?να , . ,,-----------« ^νσ^καΐ νάάνγείλη αυτώ τα ε?κοτα εάν τυχόν γείνη ^ β^ έν 5νίμαπ Ρτοΰ 7«λλιχοΰ μέθνοϋς ^ ^ ^«ως. Τ^ 23 μαίου ο πρίεδρος της γαλλικής δημοκρατίας έδέξατο είς 6^οσι^ ή κατ ϊόιαν λογος περι Χοενζολλερν. Περί τοθ Γνωστόν ύπαρχει ότι ή γαλλική πολιτική ούδεμιας «μέλει ε&χαίρίας ?να επίσημον ακρόασιν τον νέον τη"ς Γερμανίας πρεσβευτήν πρίγκηπα Χοεν- Δόν Καρόλου 6 Βίσμαρχ ουδέν έ'σχΓ""*·* παρατηρήση. Τθί- επιδείξη τορώκρον την πρός την Ρωσσίαν στοργήν της έπ' έλπίίι δτι έν λόε, προσελθίντα 5πως έγχειρίσή «ΰτφ τα διαπιστεοτη-ρ,ά τού. Ό πρίγ- αυται ό'μως είδήσεΐς είναι αποχύημα τής φαντασίάς- τοϋ ^ριπτώσει πολέμου θά Ιχ», σιομμαχους τοί^ Μοαγοβίτ*- '«·-· " κηψ είπεν. «Ο μεγαλειότατος Αυτοκρβτωρ τής Γερμανίας ηύδίκησε νά αΛ.-Μ,,«η ~ ~ ' Τ, ? " α(α τών έν Παρισίοις 7Γβί.>τ«>"<·—"■· ' μέ ναγορεύση πρεσβευτήν τοϋ παρά ττ, γίλλίκ- δζμοκρατία. Άναθ.ίς ίΡ^Γ «νταπ0^ίτ0υ'κ«' μ«Ρ™ρου<ην οτ· ουχ ήττον των ^ν.6ν 11αρΐ'Ος μοί το υψηλόν τούτο άξίωμα παρήγγειλε μοί νά καταβαλω πασ«ν ψρον- 1 ^λλων ένασμενιζουσιν οί Άγγλοι είς μυθιστορικα όίη- ^ψάχ τίδα υπέρ τή*ς παρατοίσεως και της περαιτέρω άναπτύξεως τών μεταξί» ΥηΜατα. , αμφοτέρων τών χωρών υφισταμένων αγαθών σχέσεων. Τό κατ'εμέ, πά-' Ή «Γ'ίυι.νΛ '«^— ρακ«λώ ύμίς νά πιστεύσητε είς την είλικρί'νει«ν τών σκοπών και *·λ.. προϋ ,-αθειών, ά'ς θά καταβα'λω δπως ξιχτ*»*-" -' " κ ν—*«-λ ^^;""'^'ν—~ΐΐ01 ΐί!'^^^ «οί-,ς Γβ,« "& 5·'&«£η=5.ΓΤϊΓ*>·" ΐ
Οί έν '£.λοίνν- ___ ___ ~~ '
«'νοηθέντα υπό το'ϋ Ζΐ ^ «^^««ων,
Χ«τά λ^ (ΡΟΒ,,Ι
συνί
Ρ« ^λλοιώτο^^ "5- ^Χβΐά Τών Ρ^μ^ ΛΓ'"
Κόν'< δβίώίζ. &1~ *«Λν φαρμ«Χ0Γ:^αλ^